Piórka

Żyłem z wami, kochałem i cierpiałem z wami,

Teraz żyjcie, kochajcie, cierpcie sobie sami.

Zarzucało zero zeru,

Że mu brak charakteru!

Za mnie myśli polska mowa,

Ja tylko notuję słowa.

Zero do zera,

A będzie kariera.

Najgorsze z upokorzeń,

Kiedy nawala korzeń.

Najgłośniejsze hurra

W orła nie zmieni knura…

O, łotrze stary, stary łotrze,

Im młodsza się o ciebie otrze,

Tym do niej robisz oczy słodsze.

Tym wściekłość losów na siebie kruszę,

Że zawsze wolę to – co muszę.

Tylko dzięki bladze

Z prawdą sobie radzę.

W sztok

I w rynsztok…

Przyjrzałem się tej Ewie –

Niech jabłko wisi na drzewie!

Stabilizacja motylka

To szpilka.

Plujmy sobie nawzajem w kaszę!

To takie polskie, to takie nasze…

Prawa piszemy my sami, potem one rządzą nami.

Niejedna tu chodzi niewiasta

Starsza od miasta.

Postaw świnię przy korycie,

A rozpłynie się w zachwycie.

Rwie się wątła nitka cnoty

W labiryntach ochoty.

Nie nazywaj rzeczy po imieniu,

Lecz po marzeniu, śnieniu, niespełnieniu.

Są ludzie z duszą zrzędną,

Przez takich kwiaty więdną.

Wygłaszaj wzniosłe zasady,

Łatwiej wtedy popełniać zdrady.

To nietakt duży,

Pokrzywom mówić o róży.

Polska A, Polsce B

Każe się całować w D.

Terrorem władza

Swą słabość zdradza.

Skądkolwiek wieje wiatr

Zawsze ma zapach Tatr.

Objawia swoje zdanie

Jak echo, na zawołanie.

Niejednego karła

Własna małość zżarła.

Ssać umieją z wszystkich cycy –

Gdy z nich dobrzy politycy.

Strach musi być uroczy, bo strach ma wielkie oczy.

Oj, dobry ci jest góral, oj, pełno ma ci zalet,

Oj, gówno by zeń było bez pracy góralek.

Są głowy, które stawiają opór,

Nawet i wtedy, kiedy spadnie topór.

Nic tak serca nie studzi,

Jak poznawanie ludzi.

Rzadko pełnia

Marzenia spełnia.

Więcej się stłucze niż sklei

Za pomocą idei.

Nie zbudzę się pewnego ranka,

Ot, spodziewana niespodzianka.

Prawda kole

W aureolę.

Powodzenia połowa –

Wierzyć we własne słowa.

Warto jest chwalić głosy baranie,

Jeśli się za to wełny dostanie.

Śmierci nie ma –

Jest tylko przed nią trema.

Nie dyskutuj z chamem,

Przy nim zawsze amen.

Pająk zjadł muchę, lecz że prawo ceni,

Tłumaczy potomnym: „Byliśmy zmuszeni”.

Niech skórę łoją,

Byle nie moją.

Pozwól pokochać, dobry Panie Boże,

Polskę bez złudzeń – od może do może.

Nigdy żadnemu z nas

Nie powiedziała pas.

Te łzy więzione pod powieką

Najwięcej nas pieką.

Szczęśliwi łysi,

Nic im nie stoi, nic im nie wisi.

Szumi drętwa mowa

Jak muszla klozetowa.

Odpisz cnotę na straty,

Gdy wejdziesz do mojej chaty.

Tęcza

Wszystko bieli zawdzięcza.

W pogoni za ideałem

Wszystkie świństwa popełniałem.

Usta słodkie, humor kwaśny, mina słona –

Oto w trzech smakach cała ona.

Łatwo ci zachować twarz,

Gdy kilka na zmianę masz.

Inność

To powinność.

Minęła młodość i uroda,

Została reszta – szkoda!

Łajno dla łajna

To fajna ferajna.

Na stare lata –

Na młode lata.

Gdy przyjdzie śmierci mojej dzień,

To odpoczniemy: ja i mój cień.

Ma własne zdanie

– Na zawołanie.

Miłość to potrawa jarska,

A nie sztuka kominiarska.

I spanie, i kochanie najlepsze na sianie.

Kiedy przechodzi ładna dziewczyna,

Zaraz mi Amor łuk napina.

Koncert miał dziwnie nieskładne brzmienie:

wpierw grały zmysły, potem sumienie.

Ja jestem taki wóz,

co chodzi sam do kóz.

Modelowała go natura

Z młodego orła – na starego knura.

Do rządu, nierządu i pogody

Ma zaufanie tylko młody.

Ktoś tam klaszcze pod borem:

To dewotki – ozorem.

Na szybie okna rozpłaszczone noski,

Ach, to wy, dzień dobry, moje troski!

Lustro przed oczy podsunął mi strumień:

„Taki jesteś” – wyszeptał – „a teraz się rumień!”

Dla tej pani bliźni –

To tylko mężczyźni.

Jak świat światem

Grzbiet źle współżyje z batem.

Kocham bliźnich jak braci –

Gdy szczodrzy i bogaci.

Mogił i łez kraina

W sercu się kończy i zaczyna.

Głos przyrodzenia

Zagłusza głos sumienia.

Kraków to pryzmat,

Przez który pięknieje ojczyzna.

Mimo najszybszych samolotów,

Do wczoraj nie ma już powrotu…

Ja byłem zwierzę. Ona święta.

Ale szeptała: – Lubię zwierzęta!

Na widok spodni –

Gotowa do zbrodni.

Modli się pod figurą,

Wszystko mu jedno, pod którą.

Milczenie jest złotem…

Potem.

Najbardziej zawsze nadęci:

Kastraci i impotenci.

Na tym polega uwiąd starczy,

Że zamiast mówić, człowiek warczy.

Któż równa

Do gówna?

Mądry nawet tej nie wierzy,

Z którą aktualnie leży.

Dawno by świat diabli wzięli,

Gdyby brakło marzycieli.

Lubiła gorszycieli,

Jeśli swój fach umieli.

Na wieś go wywieźcie,

Bo naknocił w mieście.

Innych nie sądzę,

Sam też lecę na pieniądze.

Miłość to taka nauka,

Co w całym dziury szuka.

Ludzkość – to brzmi butnie,

I zawodzi okrutnie.

Fraszki – nie cuda,

Nie każda się uda.

Dzięki długoletniej wprawie sam siebie trawię.

Jeden kuperek kaczy –

A tylu podrywaczy.

Kto śpi, nie grzeszy, więc miła osobo,

Nie będzie grzechu, gdy prześpię się z tobą.

Czy hrabina czy kucharka,

byle była w kroku szparka.

Jeden przysięga,

Drugi sięga.

Dniem czcić kobiety – po co?

Ja czczę kobiety – nocą!

Gdy któraś jest w moim guście,

Zaraz marzę o rozpuście.

Na tym polega wstyd dziewiczy,

Że upadków swych nie liczy.

Człowiek bajdurzy o swojej wolności,

A więźniem mięsa, nerwów i kości.

Aby się oprzeć o ideały,

Trzeba, by one się opierały.

Czasem, gdy runie piedestał,

Widać, że nikt na nim nie stał.

Czasami najwięcej rzucają cienia

Własne wyjaśnienia.

Alimenta –

To niespodziana rozkoszy pointa.

Była piękna, dobra, święta,

Do dziś płacę alimenta.

Brak okazji, odwagi, ochoty –

Powody niejednej cnoty.

Ciało ma duszy

Po same uszy.

Był las, wrzos i mech,

Powiedziała: „Niech”.

Albo wianek,

Albo Janek.

Bardziej potrafi nam popsuć krew

Pchła niźli lew.

Chwalę niewinną,

Lecz wolę inną.

Czuła żal doskonały,

Gdy się grzechy nie udały.

Chętnie się dzielę winą –

Z ładną dziewczyną.

Czasem się wielkie serca leczą –

Maleńką rzeczą…

Często trwalszy ślad na piasku

Niźli życie pełne blasku.

Cierpienie, gniotąc nas,

Człowieka zmienia w głaz.

Cierpliwość trzeba mieć anielską,

Ażeby znosić własne cielsko.

Cnota z okazją razem noc przespały,

Cnoty nie było, kiedy rano wstały.

Była w sam raz

Na jeden raz.

Ach, Boże, Boże, czemu tak się dzieje,

Że tylko głupi ma matkę nadzieję?

Cóż pozostało cioci,

Jak być aniołem dobroci.

Boże, bądź ślepy i głuchy

Idę do ładnej dziewuchy!

Adam ujrzawszy, że Ewa jest naga,

Innego raju już się nie domaga.

Chociaż piękne buzie cenię,

Ale wolę przyrodzenie.

Co robimy od stuleci?

Dzieci…

Chcesz być szczery?

A masz wariackie papiery?!