Cytaty o starości

[...] wiek każdego z nas ma znaczenie tylko w zestawieniu z wiekiem innego człowieka [...].

[...] życie - stręczyciel śmierci, przepiękna talia kart, dawno zapomniany tarok, który wykrzywione reumatyzmem ręce degradują do poziomu samotnego, smutnego pasjansa.

Myślę, że w życiu można wyznaczyć bardzo dokładną granicę między młodością i starością. Młodość kończy się wraz z egoizmem, podeszły wiek zaczyna się jednocześnie z życiem dla innych.

Gdy człowiek się starzeje, choćby los rzucał nim po całym świecie, musi mieć gdzieś miejsce, które jest dla niego prawdziwym domem, bo nawet wędrowny ptak ma jedno miejsce, do którego zdąża.

Ze starością można walczyć skutecznie, tyle że ludzie o tym nie wiedzą i dają się oszukiwać lekarzom, a ci faszerują ich tonami tabletek. Tymczasem wystarczy tylko codziennie wypić koniak albo dwa, zapalić papierosa i dla zachowania psychicznej sprawności rozwiązać kilka krzyżówek. No i najważniejsze, trzeba czytać kryminały.

Ożenił się na starość, nie na miłość.

Starość nie zmienia człowieka gruntownie. Natomiast z pewnością czyni jedno: niepostrzeżenie wzmacnia skłonności, które miało się przez całe życie. Drobne niedopatrzenia i potknięcia, dla których wytłumaczenia szukamy w starości, problemy z koncentracją i pamięcią, mają zwykle inne przyczyny, takie jak nerwowość i przemęczenie, albo po prostu biorą się ze zwykłego, niezależnego od wieku roztargnienia.

Śmierć, starość, samotność ludzi starych – nie bójmy się tych słów ani tego, co wyrażają. Dlaczego miałabym bać się śmierci? Nie ma żadnego powodu. I dlaczego ze strachu przed śmiercią miałabym uważać dwie trzecie mojego życia za mniej wartościowe? Życie to życie. Niezależnie od tego, czy ma się trzydzieści, czterdzieści czy nawet osiemdziesiąt lat.

Żyjemy w epoce wysokich wymagań. Pragniemy treści, nie tylko formy. Żądamy dla wszystkiego logicznego wyjaśnienia. Nie wierzymy na ślepo. W naszym świecie nie ma miejsca na stare przesądy i uprzedzenia. I z całą pewnością na fałszywą skromność. Nikt dzisiaj nie da sobie odebrać połowy życia. Strach przed starością jest śmieszny. Nastolatki wyszły z mody. Jest zapotrzebowanie na kobiety czterdziestoletnie – to fakt niepodważalny.

Nigdy nie jest się za starym na to, by nie rezygnować z nadziei.

Starzejące się ciało robotnicy ukazuje oczom wszystkich, czym jest prawda istnienia klas.

Parę razy mówiliśmy o pewnym dziedzictwie, które zostało z tego trudnego XX wieku. Refleksja nad tym, co się działo w czasie drugiej wojny, miała jednak kolosalny wpływ na właściwie wszystkie dziedziny życia. Być może też taki wpływ na nasze myślenie o starości wciąż ma to, że starsi ludzie na ogół szli do gazu jako pierwsi.