Cytaty o zawiści
55 cytatów · 45 autorów
Cytaty
Ludzie i pięknego pogrzebu potrafią zazdrościć.
To klasyczny przykład przypadłości szerzącej się wśród naukowców, znanej jako „zazdrość o fizykę” – biolodzy behawioralni obawiają się, że ich dyscyplinie brakuje rygorów typowych dla fizjologii, fizjolodzy chcieliby korzystać z technik zastrzeżonych dla biochemików, biochemicy zaś z zazdrością patrzą na jednoznaczność wyników uzyskiwanych przez biologów molekularnych i tak dalej, i tak dalej, aż do fizyków, którzy konsultują się już tylko z bogiem.
s. 138
Bardziej w duchu Chrystusowym, w duchu Maryi i w duchu św. Jana [Chrzciciela], który był największy wśród zrodzonych z niewiasty, jest pragnąć bardziej świętości dla innych niż dla siebie. Siebie umniejszać, by inni rośli, cieszyć się, gdy ktoś jest lepszy ode mnie, choć ja pragnę uczynić wszystko, by służyć Panu najlepiej, jak to jest możliwe dla mnie.
s. 121
Mówi się, że sukces przewraca w głowie ludziom słabym. Oczywiste stwierdzenie, ale mało wyczerpujące. Czasami bardziej przewraca w głowie nie temu, kto odniósł sukces, ale reszcie z jego otoczenia, a bywa, że głównie tym, którzy nie mają nawet cienia swojego udziału w tym sukcesie.
s. 11
Jeżeli w otoczeniu człowieka pojawiają się nieobojętne mu osoby, które w nieuczciwy sposób, ale skutecznie, osiągają swoje cele i budzą dodatkowo sympatię, podziw lub też zazdrość otoczenia, to prawdopodobieństwo naśladowania takiego zachowania niebezpiecznie rośnie.
Jak maciory w błocie, tak ludzie taplali się w zawiści i przez ten cały nagromadzony brud nie dostrzegali, że sami są za siebie odpowiedzialni.
Wszystkie zjawiska występujące w kręgach politycznych (…) obserwujemy również w sferze osobistej, zawiść powoduje wiele machinacji. Nikt nie jest od nich wolny. (…) W pewnym momencie prawie wszystkich to spotyka, w pracy, w rodzinie, wszędzie…Każdy pada ofiarą tego rodzaju animozji, jest dyskredytowany przez kolegów, cierpi z powodu akademickiej próżni, na uniwersytecie takie rzeczy są na porządku dziennym. Widziałem to wielokrotnie, nie tylko na uczelni, ale także na ulicy, na każdym sąsiedzkim podwórku. Wszyscy bywamy narażeni na obmowy i obelgi, a co więcej, nieraz je prowokujemy.
A nie ma na świecie losu równie niefortunnego i gorzkiego jak los przeciętnego artysty, który w zawiści przeklinać musi swoich rywali i walczyć o zlecenia.
Kiedy jakiś człowiek sprzeciwia się zastanemu porządkowi i zaczyna wymagać więcej od siebie, to nawet jeśli swoim postępowaniem przynosi korzyści innym, ludzie mają mu to za złe, głównie dlatego, że brakuje im siły, aby pójść w jego ślady.
Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.
Dlaczego wszystkim się układa, wszyscy kogoś mają, pobierają się i rodzą dzieci? Dlaczego los mi oszczędza męskich skarpetek i mokrych pieluch?
Nie ma nic bardziej krzepiącego niż myśl, że komuś innemu też jest źle.






















