Cytaty o egoizmie

Nie ma nic takiego, czym ego nie posłużyłoby się, aby się nadymać.

Możesz oddać wszystkie swoje dobra, by pomóc biednym, i wydać swoje ciało na spalenie, a nie mieć absolutnie miłości. Zachowaj swoje dobra, a odrzuć swoje „ja”. Nie pal ciała; spal swoje ego. A miłość wypłynie sama.

Mówienie ludziom „nie” jest wspaniałą rzeczą, jest to część przebudzenia. I zrozum, to nie jest egoizm. Egoizmem jest wymaganie od innych, by żyli życiem, które akurat tobie wydaje się najwłaściwsze. To jest egoizm. Żyć swoim życiem nie jest egoizmem.

Gdyby ludzie byli mądrzejsi, nie byłoby wcale egoistów.

Zrozumiałem, jak bardzo egoistyczne jest szczęście. Szczęście rozkwita na uboczu, w zamknięciu, za zasłoniętymi oknami, kiedy zapominamy o innych. Szczęście zakłada, że nie chcemy widzieć świata takim, jaki jest. I pewnego wieczoru szczęście wydało mi się nie do zniesienia.

Każdy człowiek sprzymierza się tylko z sobą.

Powiedzieć „ja” - to sprawa poważna, „moje” - jeszcze poważniejsza, bo świadczy o upadku naprawdę zbyt głębokim, o zwiększeniu się naszej niewoli w świecie.

Nie lubię pożyczać. I nie dlatego, że muszę się potem wiele razy prosić o należny zwrot. Ja nie lubię się niczym dzielić. Nawet chłopem. To może i wada, ale nie unikat.

Ludzie mówią, że pragną sprawiedliwości, ale to nieprawda. Chcą tylko, żeby wszystko układało się po ich myśli.

Egoizmem jest sądzić, że zawsze możemy uratować osobę, którą kochamy.

Najpotężniejszą bronią strachu jest jego zdolność do czynienia nas ślepymi na wszystko oprócz nas samych. W obliczu strachu zapominamy, że trzeba pamiętać o innych, ratować nie tylko własną skórę, własne uczucia.

Ludzie potrafią być dla siebie podli na wiele sposobów, [...], ale ja uważam, że źródłem wszelkiej nikczemności jest stare dobre samolubstwo.