Cytaty o kolorach

Wszędzie dominuje czerwień – kolor coca-coli, marlboro i komunizmu. Tu nawet złoto ma czerwony poblask.

Dlaczego w naszym języku jest tak mało słów na określenie zieleni? Każdy listek i każde drzewo mają swój własny odcień. To kolejny przykład tego, jak bardzo natura wyprzedza człowieka.

Czy można powiedzieć, że coś jest zielone? Zielone to nieskończoność. Każdy kolor to nieskończoność.

Kolory, inaczej niż kształty – które pozostają niezmienne, z wyjątkiem przypadków, kiedy urabia je czas – ewoluują i przeobrażają się w zetknięciu ze światłem oraz wraz ze zmianą nastroju odbijającego je oka. Dlatego kino, które jest ruchome, a co za tym idzie, zmienne, nie zachowuje kolorów, ale odkrywa je na nowo (przez co są zawsze prawdziwe), i dlatego fotografie, będące z założenia nieprzemijającym światłem oraz spojrzeniem, opisują świat nie takim, jakim był, ale takim, jakim zdarzyło mu się raz być, a co za tym idzie, jakim mógł być na wiele różnych sposobów.

Biel to najbardziej niepokojący z kolorów

Prawdę mówiąc, samochody sportowe powinny być czerwone. Wtedy są bardziej widoczne. Dlatego jest dużo czerwonych ferrari. Ale ja lubię zielony, nawet jeśli jest niebezpieczny. Zieleń to kolor lasu. A czerwony, kolor krwi.

Kolor wyraża coś o wiele bardziej tajemniczego i subiektywnego niż świat rzeczywisty. Jest demonstracją wrażliwości, wierzeń i fantazji człowieka. W ocenie i zastosowaniu barw znajduje swój wyraz duch epoki, anioły i demony człowieka.

Kolorów używa się w określonym celu, chociaż powszechnie się uważa, że wszystko jest dziełem przypadku. Biel oznacza czystość i prawość. Czerń zaprasza. Czerwień szokuje i paraliżuje. Żółć przykuwa uwagę. Zieleń działa uspokajająco i otwiera drogę. Błękit koi nerwy. Pomarańcz wprawia w zakłopotanie.

Jest faktem znanym we wszystkich wszechświatach, że niezależnie od doboru farb, instytucjonalna dekoracja zawsze kończy się na kolorach flegmowej zieleni, niedostrzegalnego brązu, nikotynowej żółci albo chirurgicznego różu.

Tęcza

Wszystko bieli zawdzięcza.

To komiczne, jak barwy rzeczywistego świata dopiero widzą się prawdziwie, kiedy je zobaczysz na filmie.

[...] trzeba pamiętać, że kiedy mieszają się w naszych oczach takie kolory jak żółty i niebieski, ich pigment może osiąść na naszych myślach [...].