Cytaty o cierpieniu

To, co zraniło cię raz, może zranić cię dwa razy.

[...] śmierć nie kładzie kresu tym czy owym zajęciom, jest tylko granicą, za którą nie ma już więcej niezasłużonego cierpienia.

Tak, czasem się cierpi, ale jest to jedyne przyzwoite wyjście.

Podwójnie boli, kiedy wyśmiewają się z nas, a nie wiemy, z jakiego to czynią powodu.

Kiedy zaś ci, którzy smagają, są też tymi, którzy kochają, wtedy bicz staje się ukąszeniem skorpiona.

Zawsze o tym czytałem. Ludzie najpierw muszą wiele wycierpieć, nim uda im się cokolwiek osiągnąć.

Sztucznemu przedłużaniu życia często towarzyszy ból i cierpienie. Ludzie umierający śmiercią naturalną zazwyczaj nie odczuwają znacznego bólu ani nie cierpią na łożu śmierci. Gdy interwencja medyczna ograniczona jest do minimum, organizm zazwyczaj sam sprawia, że ostatnie dni i godziny mijają tak spokojnie, jak to możliwe. Wydzielane są automatycznie znieczulające ból endorfiny i człowiek odpływa powoli, niemalże z zadowoleniem, w stan nieświadomości.

Ból może być nieprzyjemny i chętnie byśmy się bez niego obyli, ale ci nieszczęśnicy, którzy go nie odczuwają, z radością zamieniliby się z nami. Bez tej obrony organizmu, którą zapewnia zdolność do odczuwania bólu, większość z tych, którym skłonni bylibyśmy pozazdrościć, spędza znaczną część życia w szpitalach. Niewielu żyje długo.

Są ludzie, kobiety i mężczyźni, którzy doświadczyli naprawdę strasznych rzeczy w swoim życiu. Są tacy, którzy doświadczyli wiele niemiłości jako dzieci. Kiedy dopuszczam do siebie tę prawdę, czuję ból. Jeśli to twój ból – ból kobiety, do której piszę – przyjmij mój pokłon. Piszę te zdania powoli, wolniej niż inne, skreślam, zmieniam, próbuję jeszcze raz: nie wiem, jak stanąć wobec twojego bólu. Ale czuję też, że nie chcę, żebyśmy się na nim zatrzymały. Jeśli się wahasz, czy ostatnie zdanie w opowieści, którą opowiadasz sobie o swoim życiu, powinno mówić o niezagojonej ranie, krzywdzie i braku nadziei, chcę cię przekonać, żebyś nie stawiała tam kropki – albo żebyś po tym, jak ją postawisz, napisała coś jeszcze, coś dalej.

Cierpienie czyni nas cięższymi. Przyciąga do ziemi.

Dla Niego jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień! Nawet najbardziej dotkliwe rany, jak te moje, potrafi w sekundy zabliźnić.

Z krzywd wyrządzanych nam przez innych często czerpiemy korzyść, z samookaleczenia prawie nigdy.