Cytaty o cierpieniu

[...] miłość nie po to jest na świecie, by nas uszczęśliwiać. Myślę, że jest po to, aby nam pokazać, jak silni potrafimy być w cierpieniu i dźwiganiu brzemienia.

Człowieka, który wrażliwie i gwałtownie reaguje na drobne zakłócenia i podniety, którego byle co uraża, psychiatrzy uważają za chorego na umyśle, podczas gdy człowiek ten z opanowaniem znosi może cierpienia i wstrząsy, które dla większości są czymś okropnym.

Czekało nas wiele złego, ból powszedni jak wiatr i do tego trzydzieści odcieni lęku [...].

[...] w westchnieniu jest zawsze coś z ulgi, było to raczej jękliwe stęknięcie, głęboki, skargliwy dźwięk z głębi piersi, w którym mieszały się rozpacz i tęsknota za doznaniem ulgi.

Rozpadające się iluzje boleśnie ranią.

Kochać to znaczy mieć tę wytrzymałość, która pozwala przechodzić przez wszystkie stany, od cierpienia do radości, z tą samą intensywnością.

Nie potrafię kochać, nie cierpiąc.

Miłość rodzi się wtedy, bratasz się z cierpieniem, nie tylko umiesz je znosić, lecz go nie unikasz.

Nieszczęścia spadają tylko na tego, kto się ich boi, zaś tego, kto wychodzi im naprzeciw - omijają.

Dopiero w chwilach niedoli można ocenić wielkość duszy człowieka.

[…] wielkie nieszczęścia, już dzięki swemu trwaniu, są monotonne.

W chwili nieszczęścia człowiek oswaja się z prawdą, to znaczy z ciszą. Czekajmy.