Cytaty o nadziei

Nadzieja pomaga iść naprzód; wytrwałość - stać, a odwaga - wracać.

Teoria ma nadzieję; praktyka nie ma nawet złudzeń.

[...] wygodnie jest myśleć, że wciąż jest się do uratowania, nawet jak się już w to prawie nie wierzy; skazaniec pod szubienicą także pewnie myśli, że coś się stanie w ostatniej minucie, trzęsienie ziemi, sznur zerwie się dwukrotnie, przynosząc ułaskawienie, telefon od gubernatora, spisek, który go oswobodzi.

Wyczekuj. Bądź cierpliwy. Burze przeminą. Nadejdzie wiosna. Zrodzą się w tobie nowe uczucia, i będą to uczucia pozytywne. Wyczekuj ich z nastawieniem afirmatywnym, wznosząc do Boga modły o przywrócenie ci sił.

Nie wiem, czy nie skończę życia jako osoba z demencją, czego potwornie się boję, bo przeraża mnie wizja wspomnień sprzed tranzycji wypierających to, kim naprawdę jestem. Potem sobie jednak przypominam, że pół życia byłam przekonana, że nie dożyję trzydziestki. Poczekaj, mówiłam sobie. Poczekaj i zobacz, może coś się jeszcze zmieni. Może kiedyś będziesz normalna albo chociaż mniej zjebana.

Tak wiele można zdziałać każdego dnia. Możesz kogoś rozbawić, wywołać na jego twarzy uśmiech, dać mu nadzieję albo skłonić go do zastanowienia. Najważniejszym dniem w roku nie jest Boże Narodzenie ani Wielkanoc, twoja rocznica ani urodziny, tylko ten dzień, który właśnie trwa, więc wykorzystaj każdą minutę.

Są ludzie, kobiety i mężczyźni, którzy doświadczyli naprawdę strasznych rzeczy w swoim życiu. Są tacy, którzy doświadczyli wiele niemiłości jako dzieci. Kiedy dopuszczam do siebie tę prawdę, czuję ból. Jeśli to twój ból – ból kobiety, do której piszę – przyjmij mój pokłon. Piszę te zdania powoli, wolniej niż inne, skreślam, zmieniam, próbuję jeszcze raz: nie wiem, jak stanąć wobec twojego bólu. Ale czuję też, że nie chcę, żebyśmy się na nim zatrzymały. Jeśli się wahasz, czy ostatnie zdanie w opowieści, którą opowiadasz sobie o swoim życiu, powinno mówić o niezagojonej ranie, krzywdzie i braku nadziei, chcę cię przekonać, żebyś nie stawiała tam kropki – albo żebyś po tym, jak ją postawisz, napisała coś jeszcze, coś dalej.

Nigdy nie jest się za starym na to, by nie rezygnować z nadziei.

Zaufanie mocno rymuje się z nadzieją. Kiedy lęk bierze górę, kurczy się jedno i drugie. A czasem zupełnie giną.

Wszystko będzie dobrze, zobaczysz, wszystko będzie dobrze.

Redaktorzy wiedzą, że ich sprzyjający demokratom odbiorcy są zgnębieni prezydenturą Trumpa, wiecznie podsuwają więc każdy okruch nadziei, że lada chwila typ będzie wyprowadzony z Gabinetu Owalnego w kajdankach. Nie zważają przy tym, że dziennikarze mają świadomość, iż legalne możliwości, by do tego doszło, są skrajnie mało prawdopodobne.

Nawet cienia pewności siebie nie powinnaś mieć, a całą nadzieję podkładać we Mnie – twym Oblubieńcu i Bogu.