Cytaty o zadręczaniu się

Dlaczego nadal przeżywasz to, co od ludzi pochodzi? Dlaczego analizujesz ich działania i własne reakcje? Dlaczego chcesz być kimś w ich oczach?

On był piekłem dla siebie samego!

Niedobrze ciągle tkwić myślami przy tym samym

Kto za dużo myśli, ten zawsze coś usłyszy.

Grunt to nie mieć czasu na rozpamiętywanie. Zawsze uważałam, że problemy bohaterów osiemnastowiecznych romansów wynikały tylko i wyłącznie z tego, że jako szlachta mieli zbyt dużo wolnego czasu i poświęcali go na bezsensowne rozmyślania. Te historie zawsze kończyły się tragicznie.

Siedzenie tutaj jest najbardziej wysublimowaną formą masochizmu, samoudręczenia.

Jeżeli naprawdę nic nie można poradzić, po co doprowadzać się do obłędu?

Ostatnio coś go zmuszało do włóczenia się po tych ulicach, zwłaszcza gdy robiło mu sie ciężko na sercu; odczuwał wówczas pragnienie, „aby ten ciężar stał się jeszcze bardziej nieznośny”.

Dzięki długoletniej wprawie sam siebie trawię.

Bojaźliwie ślęczeć i rozmyślać, co można było zrobić, jest najgorszym, co można robić.

[…] zastanawialiście się kiedyś, ile razy płacimy za ten sam błąd? Dziesiątki i setki razy! Mamy tak dobrą pamięć, że gdy tylko popełnimy nawet najmniejszy błąd, osądzamy surowo samych siebie, uznajemy się bezapelacyjnie winnymi i wymierzamy sobie karę. Nieustannie. Wystarczy, że przypomnimy sobie to, co kiedyś zrobiliśmy, choćby był to drobiazg, i zaczynamy dręczenie siebie od początku.

[…] lęki przeżywamy intensywniej niż radości. Potrafimy je roztrząsać w nieskończoność, gnębić się nimi i karać nieustannie.