Cytaty o szaleństwie

[...] Mateusz uważał, że nie ma w ogóle normalnych ludzi, że ci normalni to wariaci, którzy bardzo dobrze udają normalnych. A wariatami ludzie nazywają tych, którzy nie umieją udawać, albo nie mają siły udawać, a także tych, którym nie zależy, żeby coś udawać.

[...] w szaleństwie moim odnalazłem zarazem i wolność i bezpieczeństwo. Wolność samotności i bezpieczeństwo niezrozumienia.

Fakt, że w stosunku do chorych psychicznie od wieków stosowano metody najbardziej agresywne i nieludzkie, świadczy o tym, jak silny był lęk przed nimi.

Być dobrym psychiatrą, w praktyce oznacza umieć rozładować lęk swego pacjenta.

Psychiatra zawsze potrafi doszukać się patologii w badanym przedmiocie.

Schizofrenicy na ogół łatwo znosili piekło obozów zagłady, gdyż w porównaniu z tym, co przeżyli w trakcie swej psychozy, przeżycia obozowe nie były dla nich tak straszne.

W przypadku urojeń granica między tzw. normą a patologią nie zawsze jest wyraźna i często właśnie na tym terenie styka się świat nocy ze światem dnia.

Nie oszalałem, w każdym razie nie bardziej, niż jest to potrzebne, aby człowiek zrozumiał, całkowicie przeniknął, a następnie zniósł życie.

[...] szaleństwo jest zaraźliwe.

We wszystkich tyranach tkwi szczypta szaleństwa.

W ogólnym obrachunku nie wiadomo do końca, kto wynosi większe korzyści ze wzajemnego współżycia: psychiatra czy jego pacjent.

Kiedyś, gdy uznałem, że jestem człowiekiem najnormalniejszym pod słońcem, ogarnął mnie strach i całą zimę spędziłem na czytaniu tomisk z zakresu psychiatrii.