Cytaty o dzieciach

Pojawienie się dziecka zawsze wywołuje masę wspomnień z własnego dzieciństwa, które już dawno wyleciały nam z głowy.

Mimo silnie rozwiniętych tendencji marzycielskich, dzieci zazwyczaj zachowują równie silny zmysł rzeczywistości.

[...] jeśli widzisz, że twoje dzieci i tak coś zrobią, to gódź się z tym.

Kiedy się patrzy na te dorastające dzieci, człowiek czuje, jak się starzeje.

[...] troska o dzieci jest jednym ze sposobów troszczenia się o samego siebie.

Bo fakt, że to nie sztuka mieć dzieci, ale trzeba jeszcze mieć czas, żeby je wychować.

Dzieci z początku kochają swych rodziców, gdy są starsze, sądzą ich, czasem im wybaczają.

Kiedy dziecko nagle znika, powstaje wielka pustka. Trzeba ją czymś wypełnić. Dlatego dopóki się nie przekonam, że się myliłam, wypełnię ją nadzieją.

Wśród moich ludzi widziałem także dzieci zagrożone śmiercią [...]. Bo zdarza się, że Bóg, podobny do żniwiarza, ścina kwiaty wmieszane w jęczmień.

Zostało naukowo udowodnione, że każde paromiesięczne niemowlę bezbłędnie i instynktownie wyczuwa ów moment nad ranem, kiedy jego rodzicom wreszcie udaje się zapaść w długo oczekiwany i upragniony sen, by w tej właśnie sekundzie ryknąć z całych sił, kradnąc im tym samym co najmniej pół godziny ciągłego wypoczynku.

Słowa, którymi z małostkowości czy z ignorancji zatruwa się serce własnego dziecka, zostają na zawsze w pamięci i prędzej czy później spopielają mu duszę.

[...] kiedy dwoje dzieci przebywa razem, oboje odpowiedzialni są za to, co każde z nich robi osobno [...].