Cytaty o milczeniu

Milczenie, które nie mówi prawdy - jest również wielkim kłamstwem.

[...] milczałam, więc wina leży także po mojej stronie.

Nie dowierzaj mężczyźnie, który milczy, i psu, który nie szczeka.

Pewne harmonijne związki tworzą się i trwają dzięki złożonemu systemowi drobnych nieprawd, rezygnacji, swego rodzaju wspólniczego tańca gestów i postaw, co w sumie sprowadza się do [...] sentencji [...] ty wiesz i ja wiem, ty milcz, a i ja nie powiem.

Czasem łatwiej milczeć niż zaprzeczać.

Długie doświadczenie nauczyło mnie, że najlepszą reakcją jest całkowite milczenie. Powiedz coś, a mogą cię źle usłyszeć, źle zrozumieć, błędnie zinterpretować twoje słowa.

Najlepsza polityka to milczeć i umieć pływać. (…) Na przykład potop, który był, rzec można, wzorem konsekwentnej polityki. Ludzie zginęli, bo bluźnili. Ale przy tym zginęły wszystkie (prócz jednej pary) zwierzęta i ptaki, chociaż bynajmniej nie bluźniły. Wystarczyło, że świstały, beczały, miauczały, kwakały, szczekały, skrzeczały. I tego było za wiele – musiały utonąć. A milczące ryby nie wiedziały nawet o katastrofie. Czy ryba w ogóle może utonąć?

Chcemy wierzyć, że wszystko dzieje się, kiedy mówimy. Ale prawda jest taka, że najważniejsze ma miejsce, gdy milczymy.

Gdy masz coś do powiedzenia, milczenie jest kłamstwem.

Nigdy nie wiesz, co jest lepsze. Milczysz latami, sądząc, że w ten sposób kogoś chronisz, a tymczasem twoje starania przynoszą rezultaty dokładnie odwrotne.

Nikt nie zastanawia się nad tym, że to właśnie przemilczane fakty, a nie znana prawda, skłaniają do rojeń.

Milczenie lub mówienie to dwie przeciwstawne formy ingerowania w przeznaczenie. Zawsze tak było. Teraz i pięć wieków temu. Mówią niewinni i dzieci, a także ci, którzy nie boją się prawdy. Milczą sceptycy, ludzie podejrzliwi i ci, którzy sądzą, że będą kiedyś mieli coś do ukrycia.