Cytaty
Jedyną rzeczą niezmienną w człowieku jest jego chęć zmieniania [...].
Wiadomości z maja · s. 57
...człowiek w gruncie jeden od początku świata, ale po wierzchu wygląda dziś jak migdał z cukrem oblany, i trudno zgadnąć, czy słodki czy gorzki, świeży czy nadgniły, a nawet czy to migdał tam siedzi, czy kawałek suchej skorupki bez smaku.
s. 5
Rodzaj ludzki, w całej swej cywilizacyjnej różnorodności, nigdy nie był i zapewne nigdy nie będzie w stanie uwolnić się od pragnienia ucieczki przed czasem.
[...] pragnienie życia w świecie uporządkowanym, w świecie, którego pochodzenie, prawa i przeznaczenie możemy uchwycić, nie jest chwilową, historycznie względną zachcianką, lecz trwałą częścią naszej kondycji człowieczej.
[...] przeznaczeniem rodu ludzkiego [...] jest wytrwałe oczekiwanie skutków i bezustanne poszukiwanie przyczyn [...].
s. 119
[...] literatura istniała, zanim się narodziła [...], tak jak człowiek, innymi słowy, zanim stał się, już był [...].
s. 13
[...] człowiek to zawsze więcej niż człowiek i zawsze mniej niż człowiek [...].
Z tamtej strony, 17 · s. 89
[...] to, co ludziom wspólne, znaczy o wiele więcej aniżeli to, co każdy ma dla siebie i przez co odróżnia się od innych.
s. 132
Ludzie są po prostu różni. Jeden robi się dziki, kiedy słyszy prawdę, a inny nie może ścierpieć frazesów.
s. 57
Wszyscy jesteśmy do siebie podobni w tym, co dobre, i w tym, co złe.
s. 124
– Pochodzenie?
– Małpioboskie.
– Znaki szczególne?
– Serce po lewej stronie.
Nie wierzcie tym, którzy mówią, że musimy walczyć o przetrwanie, bo taka jest natura. Wiele zwierząt przeżywa nie poprzez eliminowanie innych i przywłaszczanie sobie wszystkich zasobów, lecz poprzez współpracę i dzielenie się. (…) Potrzebna jest więc całkowita rewolucja w tym, jak postrzegamy naturę ludzką. Zbyt wielu ekonomistów i polityków modeluje społeczeństwo ludzkie jako wieczną walkę, jaka ich zdaniem występuje w przyrodzie, a która jest tak naprawdę czczym wymysłem. Zachowują się jak magik, który najpierw podrzuca swoje założenia ideologiczne do kapelusza natury, aby następnie wyciągnąć je triumfalnie za uszy, demonstrując nam, jak bardzo świat przyrody zgadza się z ich poglądami. To sztuczka, na którą zbyt długo dawaliśmy się złapać. Jest jasne, że w świecie występuje konkurencja, jednak ludzie nie mogą żyć, jeśli ograniczą się tylko do niej.
s. 17
















