Cytaty o ocenianiu innych

85 cytatów · 63 autorów

Cytaty

  1. [...] łaska rzadko ma sens dla tych, którzy patrzą z zewnątrz.

    wypowiada Narrator · Słowo wstępne · s. 11

  2. Zarówno całe narody, jak i pojedynczych ludzi ocenia się po tym, co zrobili w przeszłości.

    wypowiada Yeom Yeong-suk · Rozdział 1: zestaw rozmaitości · s. 30

  3. Chyba wszyscy przypisujemy innych do gotowych stereotypów, zamiast wejrzeć w ich prawdziwą naturę. Szkoda, że nie zrozumiałem tego wcześniej. Mam wrażenie, że „prześlizgnąłem się” po zbyt wielu ludziach.

    s. 77

  4. [...] nie powinniśmy brać na czubek bezlitosnej szpady przywar innych ludzi, skoro tak wyrozumiali bywamy dla naszych własnych [...].

    s. 191

  5. Ludzie zaczęli mówić, że Kaj jest złym chłopcem i mieli zupełną słuszność, tylko nie wiedzieli, dlaczego jest taki.

  6. Nie do końca potrafię sobie wyobrazić, jak można żyć tak, jakby wolna wola nie istniała. Być może nigdy nie będzie możliwe patrzeć na siebie jako na nic więcej niż sumę biologicznych składników. Może będzie nam musiało wystarczyć, że mity, które sobie opowiadamy o ludziku w naszym mózgu, będą przynajmniej nieszkodliwe, a ciężką pracę autentycznie racjonalnego myślenia zachowamy tylko do spraw naprawdę ważnych – takich jak wstrzymywanie się od surowych ocen.

    s. 741

  7. Ludzie nazywają cię inteligentnym prawie zawsze dlatego, że się z tobą zgadzają. Inaczej nazywaliby cię aroganckim.

    s. 187

  8. Droga do świętości prowadzi przez uznanie własnej nędzy i nicości, nie przez wywyższanie siebie ponad innych. Nikt nie zna wartości drugiego człowieka, a także i siebie – tylko Ja.

    s. 377

  9. Unikaj wszelkiego porównywania siebie z innymi, oceniania ich i zadowolenia z „własnych” osiągnięć duchowych.

    Jeśli przyjdzie do ciebie taka myśl, wiedz, że jest to myśl szatańska.

    s. 208

  10. W kościele obok mnie usiadła starsza osoba, od której czuć było bardzo przykry zapach. Chciałam zmienić miejsce.

    Wtedy Pan powiedział:

    O wiele większy odór wydzielają dusze ludzkie trwające w grzechu, a jednak nie odchodzę i trwam przy nich, aby je uwolnić.

    Módl się i znoś to z miłości do niej. W jej duszy też jestem. Pomyśl, jaka woń wydziela się z twojej duszy, gdy uważasz, że jesteś czystsza.

    s. 43

  11. Nie potępiaj więc tych, którzy upadają. Nie osądzaj! Weź krzyż, pokutuj i módl się za nich, aby powstali i poszli drogą zbawienia – wsparci na twoim miłosierdziu, na miłości, jaką dla nich wlewam w serce twoje.

    s. 26

  12. Pochopna ocena rzadko kiedy okazywała się prawdziwa.