Cytaty o płaczu

Kiedy płaczę, często zdarza mi się myśleć, że jestem głupcem.

Uczeni mówią jednakże, że łzy zgryzoty są gorzkie, a łzy szczęśliwe są pełne słodyczy. Czasem i uczeni są mądrzy.

– Nie, Stasiu… ja nie chcę płakać… tylko mi się tak… oczy pocą…

Nie chciała, aby widział, że płacze. Była przecież tak dumna.

Te łzy więzione pod powieką

Najwięcej nas pieką.

Płacz mi zawsze pomaga. Płaczę, nawet kiedy nie wiem, dlaczego płaczę. Potrafię płakać nad obrazkiem w gazecie lub kiedy dowiem się o czyimś dobrym uczynku albo słuchając muzyki czy też [...] w ogóle bez powodu. Zdaje się, że to symptom pewnej odmiany nerwicy o skomplikowanej łacińskiej nazwie.

Bo tylko przez płacz można być z kimś razem, gdy się jest na wieki osobno.

Z płaczem jak i z groszem, trza choć trochę zostawić na czarną godzinę. Bo nie ma go w człowieku za wiele, o, nie. Tyle, co jest, to wszystko.

Swój płacz się nawet z dawien dawna pozna.

Bo łzy lubią nieraz gorzej niż kule dziurawić.

Kiedy otarłem łzy, byłem już innym człowiekiem.

Są takie oczy, nie pozna pan po nich, że płakały. Wystarczy je otrzeć. A są takie, że płacz długo w nich stoi, nawet gdy dawno płakały.