Cytaty

  1. Może się przecież zdarzyć, że się jedno z drugim pomylą, nikt nie wie naprzód, kto jest komu przeznaczony, bo i przeznaczenia się mylą, z przeznaczeniem jak z dniem, chwalić go dopiero trzeba po zachodzie słońca.

    Rozdział V Matka · s. 205

  2. Była strasznie tchórzliwa i śmiertelnie bała się mężczyzn, toteż właśnie ze strachu i zmieszania stale trafiała z jednych męskich objęć w drugie.

    wypowiada Narrator · Księga pierwsza, Część druga, Dziewczynka z innej sfery, 2 · s. 27

  3. Mogę szanować tych, których nie lubię, lub tych, którzy są mi obojętni. Ale kochać? [...] Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić, aby trwała.

    s. 93

  4. Zweryfikowany 100%

    Rozumiesz, że mam wgląd w siebie i jeśli potrzebuję np. samotności, to dlatego, że chcę coś przemyśleć, a nie dlatego, że mam Cię dość czy przestałam Cię kochać.

    Rozdział II · s. 30

  5. Ach! [...] Przez wiele stuleci szukałam szczęścia, i nie znalazłam go, szukałam sławy, i ominęła mnie, szukałam miłości, i jej nie zaznałam. Życie i jego sąsiadka, śmierć, są lepsze. Znałam wielu mężczyzn i wiele kobiet [...] lecz nikogo nie rozumiałam.

    s. 181

  6. Paradoksalnie [...] w samotności i udręce dorastania, nauczył kochać się ludzi.

    s. 61

  7. No cóż, ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha.

    wypowiada Woland · Część druga: 32. Przebaczenie i wiekuista przystań · s. 441

  8. Za mną, czytelniku! Któż to ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!

    wypowiada Narrator · Część druga: 1. Małgorzata · s. 253

  9. Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nas oboje od razu. Tak właśnie razi grom albo nóż bandyty.

    wypowiada Mistrz · Część pierwsza: 13. Pojawia się bohater · s. 162

  10. Zweryfikowany 100%

    […] wiem, że miłość do wielkich artystów, jak zakochanie się w jedynej osobie, jest uczuciem narzucającym wstydliwą oszczędność słów. Im większa miłość, tym mniej słów. Smakuj sztukę swego wybrańca, odzywaj się, kiedy naprawdę musisz, podziwiaj w przerywanym rzadko milczeniu jego dzieło.

    Rembrandt w miniaturze · s. 73

  11. Jakże gorzkie jak piołun jest powolne rozstawanie się z ukochanymi istotami. O ileż łatwiej dokonać jednego cięcia i pozostać w samotności, która jest naturalnym stanem człowieka.

    s. 12

  12. Romantyczne uczucia żyją tym, że się powtarzają, a powtarzanie przekształca żądzę w sztukę. Przy tym każdorazowa miłość wydaje nam się zawsze jedyna. Rozmaitość przedmiotu wcale nie zmienia poczucia, że namiętność jest jedyna.

    s. 152