Cytaty o dojrzewaniu
113 cytatów · 78 autorów
Cytaty
Wszystkiego w życiu trzeba się nauczyć. Także macierzyństwa. Oczywiście dzieci się rodzą i jakoś rosną nawet wtedy, kiedy mało się o nie troszczymy. Ale do tego, aby wychować człowieka, przygotować go do życia tak, aby przyniósł radość rodzicom, a pożytek społeczeństwu, potrzeba cierpliwości, doświadczenia, inteligencji, krótko mówiąc: dojrzałości.
Nastolatek szczególnie silnie odczuwa potrzebę naśladowania rówieśników; jeśli ich sposób bycia niepokoi lub irytuje rodziców, tym lepiej.
s. 420
Dążąc po omacku do odnalezienia swej tożsamości nastolatki przybierają rozmaite pozy: marzyciela, kosmopolity, cynika, bojownika straconej sprawy, ascety.
s. 408
Jedna z tych zmian polega na zmniejszaniu się liczby komórek mózgowych (neuronów) oraz połączeń między nimi (synaps) w okresie dorastania. Proces ten nazywamy przycinaniem (pruning). (...) W dzieciństwie ma miejsce nadprodukcja neuronów i połączeń synaptycznych. (...) Przycinanie połączeń synaptycznych osiąga swój szczyt właśnie w okresie intensywnych zmian, jakim jest dorastanie. Pozbywamy się wówczas zbędnych połączeń, pozostawiając te, z których korzystamy.
s. 76
A zatem nie można po prostu powiedzieć, że nastolatki są z natury impulsywne albo, że działają pod wpływem "szalejących hormonów". Badanie naukowe dowiodły, że ich ryzykowne zachowania mają niewiele wspólnego z hormonami - wiążą się raczej ze zmianami w dopaminowym układzie nagrody i w korze mózgowej. Zmiany te sprzyjają hiperracjonalności, w wyniku której nastolatek ma skłonność do przeceniania pozytywnych aspektów działania w procesie podejmowania decyzji. (...) Zwiększone wydzielanie dopaminy w okresie adolescencji sprawia, że dążymy do nagrody i satysfakcji, a podejmując decyzję zwracamy większą uwagę na argumenty "za", ignorując argumenty "przeciw".
s. 67
Chłopiec staje się mężczyzną nie wtedy, gdy pierwszy raz bierze do ręki miecz, nie wtedy, gdy pierwszy raz bierze do łoża kobietę, ale wtedy, gdy zabija w duchu swoją matkę.
s. 80
Może by dorosnąć, trzeba wiedzieć wszystko o sobie i o ukochanych osobach, poznać nawet najskrytsze sprawy, z którymi trudno się pogodzić. To dziwne, jak osąd dziecka może skazać nas na ciągłe wracanie do przeszłości.
Po prostu chcę wiedzieć, czy warto w ogóle dorastać. To wszystko.
Mam taką teorię, że z wiekiem tracimy zdolność do bycia szczęśliwym.
Na wysokiej i stromej skale, tuż pod jej szczytem, jakiś człowiek rozpaczliwie wymachiwał rękami. Nastawiwszy dobrze szkła lornetki, Smok stwierdził, że wisi on nad przepaścią, zaczepiony ubraniem o konar drzewa. (…)
– Już nic panu nie grozi – zawołał Smok. – Może pan spadać spokojnie.
– Łatwo powiedzieć, ale trudniej wykonać – krzyknął wisielec. – Nie mogę się odczepić.
– Widocznie jeszcze nie dojrzał – rzekł starszy z Psiogłowców.
– Jeszcze dwa, trzy dni takiej słonecznej pogody, a dojrzeje – odparł na to młodszy.
– Mógłbym ci przyznać rację – rzekł znów starszy Psiogłowiec – gdyby chodziło o jabłko albo nawet o gruszkę. Ale to jest, zdaje się, człowiek. (…) ludzie dojrzewają znacznie wolniej niż owoce.
(…) dorosłym człowiekiem, a dorosły człowiek mierzy się ze swoimi demonami, żeby je oswoić, no, ewentualnie zatłuc, przebić kołkiem, na wszelki wypadek zdekapitować i zakopać na rozstaju dróg.
s. 40
Człowiek czuje, że dorósł, kiedy wie, że to, co dobrze wygląda, niekoniecznie jest dobre.














