Dziecko Noego

Mogę szanować tych, których nie lubię, lub tych, którzy są mi obojętni. Ale kochać? [...] Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić, aby trwała.

Ludzie wyrządzają sobie wzajemnie zło i Pan Bóg się do tego nie wtrąca. Stworzył ludzi wolnymi. A więc cierpimy i weselimy się niezależnie od naszych zalet czy wad.

Szacunkiem darzy się nie to, co jest zatwierdzone, lecz to, co jest proponowane.

Jeśli będziesz szanował tylko prawdę, nie będziesz miał wiele do szanowania.

[...] chciałbyś wiedzieć, która z [...] religii jest prawdziwa. Żadna! Religia nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa, proponuje tylko pewien sposób życia.

[...] z tego, co widzę, Pan Bóg pracował przez sześć dni, ale potem spoczął na laurach!

Ważne jest nie to, co Bóg myśli o ludziach, ale to, co ludzie myślą o Bogu.

Wciągany przez tych, którzy mnie poprzedzali, popychany przez tych, którzy szli za mną, stwierdziłem z przerażeniem, że nadchodzi moja kolej.

Im później będziesz dorosły, tym lepiej dla ciebie.

Oskarżać zamiast się tłumaczyć. Atakować, kiedy jest się podejrzewanym. Kąsać raczej, niż się bronić.

Podczas oczekiwania człowiek nie wie, czy przeżywa radość, czy cierpienie; przygotowuje się do skoku, ale nie ma pojęcia, jak zostanie przyjęty. Może umrze? Może zyska oklaski?