Brzytwa okamgnienia i inne wiersze

Coś gwiazdami obraca - lecz nie jest to czułość.

I rozumiesz, że umieć coś oznacza: innych spraw nie umieć.

Nigdzie nie jest u siebie, kto jest nieszczęśliwy.

Kto jest nieszczęśliwy, mówi innym językiem, złożonym z przeczących partykuł i wyrazów, których nie wypada wymawiać w towarzystwie.

Związek: to, co trzyma razem dwa atomy wodoru, jeden atom tlenu.

Te codzienne, conocne, te żmudne ćwiczenia, te pasaże pod górkę „bycia-dwojgiem-ludzi”, gdzie zmiana każdej nuty bardzo wiele zmienia; [...] by wszystko, odmienione, mogło się nie zmieniać.

[...] jakieś zdanie albo partykuła zawsze zdoła się wślizgnąć nieznanym fortelem pomiędzy „żyli długo” a „żyli szczęśliwie”.

Śmierć jest jak użyteczny, ale nie użyty przedmiot, który gdzieś leży w tekturze i folii na pawlaczu, pomiędzy pudłami z bombkami a nie noszonym płaszczem - pewna i gotowa; wystarczy po nią sięgnąć, gdy będzie potrzebna.