Pan Cogito

władzę sprawował najlepiej

to znaczy nie sprawował jej wcale

nie udało się nakłonić go do

trwałych związków miłosnych

z drogą żoną moją Caesonią

więc nie powstała niestety linia cesarzy - centaurów

dlatego Rzym runął

Kto pisał nasze twarze na pewno ospa

kaligraficznym piórem znacząc swoje „o”

lecz po kim mam podwójny podbródek

po jakim żarłoku gdy cała moja dusza

wzdychała do ascezy

magia i gnoza

kwitnie jak nigdy

sztuczne raje

sztuczne piekła

sprzedawane są na rogu ulicy

Jego twarz groźna w chmurze nad wodami dzieciństwa

(tak rzadko trzymał w ręku moją ciepłą głowę)

a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką

chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku

Najniższy krąg piekła. Wbrew powszechnej opinii nie zamieszkują go ani despoci, ani matkobójcy, ani także ci, którzy chodzą za ciałem innych. Jest to azyl artystów, pełen luster, instrumentów i obrazów. (…) Cały rok odbywają się tu konkursy, festiwale i koncerty. Nie ma pełni sezonu. Pełnia jest permanentna i niemal absolutna.

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy

przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu

po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach

wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze

ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

golę się w łazience

otwieram drzwi

inkasent wręcza mi rachunek za gaz i elektryczność

nie mam pieniędzy wracam do

łazienki

rozmyślając

nad liczbą 63,50

podnoszę oczy i wtedy widzę w lustrze

twarz moją tak realnie że budzę się z krzykiem

powtarzaj stare zaklęcia ludzkości, bajki i legendy

bo tak zdobędziesz dobro, którego nie zdobędziesz

idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek

do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda

obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

pozostało mu niewiele

właściwie tylko

wybór pozycji

w której chce umrzeć

wybór gestu

wybór ostatniego słowa

dlatego nie kładzie się

do łóżka

aby uniknąć

uduszenia we śnie

chciałby do końca

stać na wysokości sytuacji

los patrzy mu w oczy

w miejsce gdzie była jego głowa

strzeż się jednak dumy niepotrzebnej

oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz

powtarzaj: zostałem powołany – czyż nie było lepszych

strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne

ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy

Na pierwszej stronie

meldunki o zabiciu 120 żołnierzy

wojna trwa długo

można się przyzwyczaić

Ulubioną zabawą

Pana Cogito

jest gra Kropotkin

ma wiele zalet

gra Kropotkin

wyzwala wyobraźnię historyczną

poczucie solidarności

odbywa się na wolnym powietrzu

obfituje w dramatyczne epizody

jej reguły są szlachetne

despotyzm zawsze przegrywa

kłopot polega na tym

że krzyk wymyka się formie

jest uboższy od głosu

który wznosi się

i opada

Pora spadania jabłek jeszcze liście się bronią

rankiem mgły coraz cięższe łysieje powietrze

ostatnie ziarna miodu pierwsza czerwień klonów

zabity lis na polu rozstrzelana przestrzeń

dziadek już tylko oswojony a laską przyciskał do boku

srebrną szpadę i nie kochaną babkę która była tak uprzejma

że przybrała dla niego twarz pierwszej miłości

należy zgodzić się

pochylić łagodnie głowę

nie załamywać rąk

posługiwać się cierpieniem w miarę łagodnie

jak protezą

bez fałszywego wstydu

ale także bez pychy

Bądź wierny Idź

powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

[...] bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach

Kto ma lepszą sztukę, ma lepszy rząd - to jasne.

Tyle książek słowników
opasłe encyklopedie
ale nie ma kto poradzić

zbadano słońce
księżyc gwiazdy
zgubiono mnie

[...] śmieje się cicho. Jest to teraz jego jedyny sposób wyrażenia niezgody na świat.

Żeby wywieść przedmioty z ich królewskiego milczenia, trzeba albo podstępu, albo zbrodni. [...] podpalony dom gada wielomównym językiem ognia, językiem zdyszanego epika, to o czym długo milczało łóżko, kufry, zasłony.

Myśli chodzą po głowie
mówi wyrażenie potoczne

wyrażenie potoczne
przecenia ruch myśli

Wyciągnięte ręce świecą w ciemności jak stare miasto.

wybuchamy śmiechem
gdy mówią jak mało trzeba
aby się pojednać