Cytaty
Żyjemy w epoce przesiąkniętej hollywoodzkim sposobem myślenia: manipulowania rzeczywistością, aby zniekształcić postrzeganie przez nas najważniejszych wydarzeń dnia; epoce pełnej plotek, przesady, oszczerstw.
s. 185
Huk pocisków, które jeszcze przed chwilą spadały jak krople deszczu na pobliskie wzgórza i rozrywały się kilkadziesiąt metrów od nas, nagle milknie. Wystarczy jednak wyłączyć kamerę, by kanonada artyleryjska powtarzała się ze zdwojoną siłą. Już nikt nie wie, kto do kogo strzela.
s. 207
Zanim matka dziecka, które utopi się na jej oczach, zdąży przeżyć żałobę, już wypowiadają się o niej media i prokuratorzy jak o przestępcy i udzielając wywiadów, straszą ją prawnymi konsekwencjami tragedii. Konsekwencje prawne są niczym w obliczu śmierci najukochańszej osoby, z której tragicznym odejściem do końca życia nie będzie się mogła pogodzić.
s. 145
Debaty kandydatów na prezydenta to kolejna sztuczka dyżurnych komentatorów. W znacznym stopniu rozstrzygające są tam reakcje prezenterów, którzy robią ze sędziów ringowych. Zdarzają się przypadki, kiedy podczas debaty dowiemy się o kandydacie czegoś nowego – jak wtedy, gdy Gerald Ford najwyraźniej nie wiedział, że Rumunia czy Jugosławia to państwa satelickie ZSRR.
s. 124
Redaktorzy wiedzą, że ich sprzyjający demokratom odbiorcy są zgnębieni prezydenturą Trumpa, wiecznie podsuwają więc każdy okruch nadziei, że lada chwila typ będzie wyprowadzony z Gabinetu Owalnego w kajdankach. Nie zważają przy tym, że dziennikarze mają świadomość, iż legalne możliwości, by do tego doszło, są skrajnie mało prawdopodobne.
s. 193
W nowoczesnych mediach porozumienie przeobraża się standardowo w niezgodę, zanim zdążycie je zobaczyć. Uzależniamy ludzi od historii o konflikcie, żeby nasi reklamodawcy mogli przypominać im o innych nałogach, którym mogą się oddawać, jak wizyty w McDonaldzie.
s. 114
Jeśli chcecie przewidzieć, jakiego typu historie o wybieralności zobaczycie w roku wyborczym, spójrzcie na pulę kandydatów i sprawdźcie, za kim stoją duże pieniądze z lobbingu i reklam.
s. 142
Handlarze newsami wiedzieli, że jeśli uda im się znaleźć sposób, by relacjonować politykę jak sport i sprawić, że konsumenci wiadomości zaczną zachowywać się jak ci jeńcy emocjonalni, których nazywamy kibicami, pieniądze popłyną ku nim jak rzeka.
s. 232
Gdybyśmy my, ludzie mediów, traktowali naszych odbiorców uczciwie, powiedzielibyśmy: świat jest tak złożony, że nie macie żadnych szans, by być w pełni poinformowani. Możemy z grubsza nakreślić wam sytuację i tyle.
s. 171
W obecnych czasach, czasach dobrobytu i względnego spokoju gospodarczego Los Duptos jest najbardziej dynamicznie rozmnażającą się grupą. Służą temu najróżniejsze programy rządowe i niezliczone ilości reklam telewizyjnych promujących ich kulturę. Wszędzie i wokół gloryfikuje się spryt i talent Los Duptos. Niezliczonych rzesz Los Duptos, których pełno w ławach parlamentarnych, na trybunach widowisk masowych, w niezliczonych programach porad telewizyjnych. Otaczają ich tłumy sąsiadów i dzieci.
s. 33
Ale skądinąd wiadomo, co myśleć o naszych gazetach. Oto niedosłyszący notuje to, co mu opowiedział ślepy, wioskowy półgłówek to poprawia, a koledzy w innych wydawnictwach prasowych odpisują od nich.
s. 32
Pan [Grzegorz] Braun jest generalnie za pełną wolnością, tak indywidualną (osobistą), jak i systemową (ustrojową) tudzież terytorialną (państwową), lecz szczegółowo: prorosyjską (zwłaszcza historiograficznie), co stanowi w sobie rażącą sprzeczność. Przypadki tego rodzaju, wynikające rzadziej z niedostatku wiedzy, częściej z mylenia reguł i pryncypiów, skutkiem czego jest stosowanie różnych standardów do oceny figur bądź zjawisk, mnożą się w dzisiejszym politpoprawnym świecie, gdy zaś motorem nie jest ani kiepska erudycja, ani pomyłka, tylko wredna ideologia i zła wola (grzeszna propaganda), mówimy o relatywizmie Salonu. Trudno dać lepszy przykład niż piekielnie dzisiaj modny w mediach salonowych problem pedofilii wśród kleru katolickiego (...).
s. 236












