Cytaty o honorze

Wszystkie te pryncypia szlachetnego zachowania, szczególnie w walce, zaistniały i rozwinęły się w pełni w literaturze staroceltyckiej Irlandii i stąd penetrowały literatury celtyckie Brytanii. W okresie wczesnego średniowiecza różnymi drogami, szczególnie dzięki literaturze arturiańskiej, wejdą do zasad etyki rycerskiej Europy Zachodniej, a z niej do… współczesnego sportu! Szczególną uwagę zwraca tu znajdowane już w Táin Bó Cúailnge pojęcie fir fer, które dokładnie odpowiada późniejszemu angielskiemu fair play.

To, co czyni nas kruchymi, to fakt, że instytucje nie są zdolne do posiadania takich samych cnót (honor, prawdomówność, odwaga, lojalność, wytrwałość) jak jednostki.

Mój stary druh Mavros, który zarabia na życie ucząc boksu w swojej sali na wzgórzu Saint-Antoine, mówił mniej więcej tak: „Ilekroć ktoś ci truje o szlachetności, zaufaniu i honorze, to spójrz za siebie, a niemal na pewno zobaczysz chuja, który cię chce wyruchać”.

Między braćmi istniała zasadnicza różnica – w przeciwieństwie do Jarosława Lech był naturą pryncypialną, nie wszystko było dla niego grą, miał poglądy, których bronił bez względu na polityczne korzyści.

Ludzie honoru często robią dla swych dzieci rzeczy, których nigdy by nie zrobili dla siebie.

Wojen nie wygrywa się honorem, tylko rozsądkiem.

Tylko zwycięzca oddaje honor powalonemu wrogowi.

A mężczyzna umiera, kiedy mówi to, w co nie wierzy.

Honor musi kosztować drogo. Inaczej nikt go nie kupi.

– Mamo, mam nadzieję, że byłem dobrym synem. Nie płacz po mnie. Pamiętaj, lepiej umrzeć szlachetną śmiercią, niż żyć życiem tchórza.

Ucieczka jest niezbyt chwalebna? A przecież to lepsze niż dać się złapać. Jedyny dyshonor to nie być wolnym.

Czas niedostatku zahartował mu charakter, wyrobił w nim przekonanie, że życie to wyłącznie wysiłek i praca, i że człowiek honoru nie może iść przez świat nie pomagając bliźniemu.