Cytaty o pamięci

Aby pamiętać, trzeba sobie wyobrazić.

[…] „racja w historii” zawsze zostaje zanegowana – jakkolwiek byłaby mniejszościowa, rozproszona, nieświadoma czy rozpaczliwa – przez kilka pojedynczych faktów, które są w tym wypadku czymś dla pamięci najcenniejszym: jej możliwą wyobrażalnością.

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

Czemuż upieramy się pamiętać tylko zjawiska ujemne, a skreślamy z rejestru piękno własnej historii? Piękno i prawdę...

Myśląc wciąż, że wszystko jest możliwe, stajemy wobec niebezpieczeństwa, że zapomnimy o tym, co okazało się możliwe i rzeczywiście miało miejsce.

[...] pamięć jest jak liść jesienny, co zaszeleści przez chwilę na wietrze i znowu uśnie.

Pamięta się tylko światło. Zawsze światło. I zapach. Jasny, odurzający aromat blasku.

Trudno się wcisnąć w szczelinę powszedniej pamięci zapisanej słowem.

[...] niepamięć jest najbliższym śmierci stanem, którego doświadczają żyjący. To coś innego niż sen.

Umiera człowiek, ale pozostaje po nim słowo, specyficzny dla niego gest, klimat uczuciowy, który wokół siebie roztaczał, a więc jego jakby symbole, które zostały swego czasu rzucone w świat otaczający i w tym świecie się zatrzymały, podczas gdy ciało przestało istnieć.

Dziwna rzecz taka amnezja. Jakby odpowiedzieć na pytanie, którego się nie zna.

[...] kiedy jestem w połowie drogi życia, moje włosy posrebrzyły się tu i ówdzie, i bardziej lubię wspomnienia niż nadzieje [...].