Cytaty o dojrzewaniu

Miał rozkoszne wrażenie przestąpienia nowego progu życia. Otrząsnął się ostatecznie ze swej głupiej, niezorganizowanej młodości.

Młodość Zenona jest ciężka i gorzka, jest niezgodą na świat i niezgodą na siebie, jest od początku zmaganiem się z czułością i cierpieniem.

Wydało mi się w półśnie, ale już po obudzeniu, że ciało moje nie jest jednolite, że niektóre części są jeszcze chłopięce i że moja głowa wykpiwa i wyszydza łydkę, łydka zaś głowę, że palec nabija się z serca, serce z mózgu, nos z oka, oko z nosa rechocze i ryczy - i wszystkie te części gwałciły się dziko w atmosferze wszechobejmującego i przejmującego panszyderstwa.

Nic bardziej zwodnego niż wczesna dojrzałość. Młoda jemioła bardziej przypomina drzewo niż młody dąb.

[...] już w zaraniu młodości człowiek wsiąka we frazes i grymas. W takiej kuźni wykuwa się dojrzałość nasza.

Staję się dorosła [...]. Tracę złudzenia, być może, by zyskać inne.

Paradoksalnie [...] w samotności i udręce dorastania, nauczył kochać się ludzi.

Dojrzewanie to jest naprawdę syf! Dobrze, że przechodzi się przez to tylko raz.

Za poważny może miałem stosunek do powagi, zanadto przeceniłem dorosłość dorosłych.

[...] mężczyzna winien zabić nieutulone z żalu chłopię, jak motyl wyfrunąć, pozostawiając trupa poczwarki, która się skończyła.

Czy była smutna dlatego, że dorosła i wcale jej się to nie podobało? Trudno powiedzieć.

Najgorsze w dorastaniu jest to, że zamyka człowiekowi usta.