Cytaty o męskości

Trolle nie mają określenia dla machismo, tak samo jak kałuże nie mają określenia dla wody.

Powoli zaczynamy rozumieć, że męskości nie uzyskuje się automatycznie; nie stajemy się mężczyzną po prostu dlatego, że jemy płatki owsiane.

Kontakt z Żelaznym Janem wymaga zstąpienia w czeluście męskiej psychiki i zaakceptowania jej ciemnych stron, w tym ożywczej ciemności.

W każdym mężczyźnie drzemie dzika bestia, a kiedy dać mu miecz albo włócznię i wysłać go na wojnę, ta bestia zaczyna się budzić ze snu. Wystarczy zapach krwi, żeby ocknęła się na dobre.

Mnie również często zwą Półmężczyzną, sądzę jednak, że bogowie potraktowali mnie lepiej niż ciebie. Jestem niski, mam krzywe nogi, a kobiety nie patrzą na mnie zbyt pożądliwie… ale nadal jestem mężczyzną. Shae nie jest pierwszą, która dzieli ze mną łoże, a pewnego dnia mogę się ożenić i spłodzić syna. Jeśli bogowie okażą się łaskawi, będzie miał urodę stryja, ale rozum ojca. Ty nie masz podobnej nadziei. Karły są żartem bogów… ale eunuchów tworzą ludzie.

Wyspany macho poświęca energię na hazard, alkohol i śmiech. Pracę traktuje jak zło konieczne, które trzeba jak najszybciej odwalić.

Tu oddzielimy owce od tryków, a mężczyzn od chłopców.

Kicię wysłano do szkoły kadetów, instytucji zajmującej się ludobójstwem i absolutnie pozbawioną humoru dyscypliną, w wieku zaledwie dziesięciu lat. Dlaczego? Bo powiedział ojcu, że wolałby być kobietą, ponieważ to, co robią mężczyźni, bywa często okrutne i brzydkie.

(…) pożądam po męsku i prostacko, nie potrafię się powstrzymać przed lubieżnymi skłonnościami i tak dalej, podobnie jak bez wątpienia większość moich męskich czytelników.

Żaden dorosły kutas po zaliczeniu swej zdobyczy nie rozmyśla w domu za bardzo nad uwiądem miłości dla zdobytej kobiety, jej piękną czarną brwią i tak dalej – koniec spowiedzi.

Znam dobrze to słowo (…). Walczyłem z nim we dnie i w nocy, bo choć nie wiem, co ono budzi w sercu kobiety, wiem, co czyni z mężczyzną. Mam w sobie dość odwagi, by stawić czoła królowi Izraela, sydońskiej księżniczce, Radzie Akbaru, lecz to jedno słowo – miłość – napawa mnie wszechogarniającym lękiem.

– To nie było yo do czegoś, to było po prostu yo – wyjaśnił pierwszy prymus. Takie pozdrowienie uliczne, powszechnie stosowane w zamkniętych grupach militarnych, mające silne podteksty męskiego rytuału łączenia.

– Co? Jak? Coś w rodzaju „a niech mnie”?

– Z grubsza biorąc, nadrektorze.