Cytaty o złudzeniach

Najtrudniej pozbyć się straconych złudzeń.

Teoria ma nadzieję; praktyka nie ma nawet złudzeń.

[...] za każdym razem podejrzewam, że zgoda jest najgorszym ze złudzeń.

[...] tylko złudzenia miały moc poruszania wiernych, złudzenia, nie prawdy.

Jakim cudem tu jesteśmy, jak mogliśmy spotkać się tu dzisiaj, jeżeli nie przez prostą grę złudzeń, reguł przyjętych i uznanych, talia kart w ręku obłąkanego...

Mądrzy ludzie zawsze co pewien czas dowodzą, że wszystko jest tylko urojeniem.

Gry zostały stworzone, aby dać niebohaterom iluzję wygranej. W prawdziwym życiu nie wiesz, kto naprawdę wygrał, a kto przegrał (chyba tylko wtedy, gdy jest już za późno), ale umiesz wskazać bohatera.

Myślę o Wylęgarni. O moich braciach i siostrach, którzy tkwią tam, głęboko pod ziemią, pogrążeni w pustych snach wyśnionych dla nich przez kogoś innego. Oby nie popełnili mojego błędu i nigdy się nie obudzili. Nie warto.

Po ciężkich stratach można przez długie lata żyć ułudą, wierzyć, że rzeczywistość jest fikcją, a to, co się utraciło, żyje.

Osobliwe systemy wierzeń podzielane na przykład tylko przez kilka osób, często są uznawane za iluzoryczne. Równie irracjonalne systemy wierzeń podzielane przez miliony nazywane są religiami uniwersalistycznymi. Gdy porównamy rojenia psychotyków z przekonaniami religijnymi normalnych ludzi, nie będziemy już mogli powiedzieć, że jeden z tych systemów przekonań jest iluzoryczny, a drugi zdrowy.

Najbardziej racjonalni i zrównoważeni ludzie nie są odporni na uroki i iluzje miłości. Choć nieszczęśliwa miłość może być bardzo trudnym doświadczeniem, ludzie, którzy nigdy nie byli zakochani, tracą te bezcenne przeżycia.

Naszą życiową zasadą powinno być zmniejszanie materialnego odurzenia, które pogłębia tylko dezorientację co do prawdziwego celu życia. Ludzie tkwiący w głębokim złudzeniu w żaden sposób nie wejdą do królestwa Boga.