[...] mężczyzna winien zabić nieutulone z żalu chłopię, jak motyl wyfrunąć, pozostawiając trupa poczwarki… — Witold Gombrowicz

[...] mężczyzna winien zabić nieutulone z żalu chłopię, jak motyl wyfrunąć, pozostawiając trupa poczwarki, która się skończyła.

Rozdział I: Porwanie · s. 7

Więcej z tej książki

  • [...] całe morze sądów, z których każdy określa cię w drugim człowieku i stwarza cię w jego duszy. Jak gdybyś się rodził w tysiącu przyciasnych dusz!

    Rozdział I: Porwanie · s. 10

  • [...] człowiek jest najgłębiej uzależniony od swego odbicia w duszy drugiego człowieka, chociażby ta dusza była kretyniczna.

    Rozdział I: Porwanie · s. 9

  • Za poważny może miałem stosunek do powagi, zanadto przeceniłem dorosłość dorosłych.

    Rozdział I: Porwanie · s. 8

Wszystkie cytaty z tej książki