Cytaty o domu
92 cytaty · 61 autorów
Cytaty
[...] dom to miejsce, w którym po prostu muszą cię przyjąć, gdy tam pojedziesz. To także miejsce, od którego zaczynasz, a jeśli należysz do szczęśliwców, to również tam kończysz.
Dwóch utalentowanych skubańców · s. 15
Osobiście nigdy nie spotkałam ćpuna, który wywodziłby się z dobrego domu - z bogatej rodziny tak, z ładnej willi tak, ale nigdy z dobrego domu;
s. 14
Gdy człowiek się starzeje, choćby los rzucał nim po całym świecie, musi mieć gdzieś miejsce, które jest dla niego prawdziwym domem, bo nawet wędrowny ptak ma jedno miejsce, do którego zdąża.
s. 171
Doświadczenie mówiło mu, że najwięcej ludzie mówią sobie w zaciszu własnych domów. Tam, gdzie nie spodziewają się żadnego intruza.
Tak jak trudno jest pierwszy raz przyjść na grób rodziców, tak trudno przyjechać do swojego własnego zgładzonego miasteczka, tam gdzie pierwszy raz zobaczyłeś piękno pól, tam gdzie ojciec pierwszy raz prowadził cię do chederu, gdzie pierwszy raz oglądałeś świat.
s. 219
Być może jednym z problemów naszego bogatego, współczesnego społeczeństwa jest to, że mieszkamy w zdecydowanie za dużych domach. Masa dzieci posiada własny pokój. W tak dużych domach jest zbyt łatwo uciec od reszty domowników. W ten sposób adaptujemy się do funkcjonowania na własnych zasadach, ale tracimy umiejętności socjalne pozwalające żyć z innymi ludźmi.
s. 60
Dobrze jest znać miejsce, z którego się pochodzi.
To naprawdę dziwne, że zwierzęta chcą razem z ludźmi dzielić schronienie.
Prawda jest jasna i prosta; dom jest w nas. Owszem, to wymarzone miejsce na ziemi, do którego tęsknimy całe życie, które nas przyzywa i jeśli mamy odwagę, to podążamy ku temu wyzwaniu, ale dom – niesiemy ze sobą. Dopiero z tym miejscem – naszą odrobiną wszechświata – łączymy się w całość. Tworzymy dopełnienie. My, istoty zamieszkujące to miejsce, nasycając je emocjami, całym wachlarzem emocji, od miłości do gniewu i on – mały, biały dom. Mój dom.
Twój dom, przestrzeń, gdzie czytasz, może nam powiedzieć, jakie miejsce zajmują książki w twoim życiu, czy są tarczą, którą się zasłaniasz, aby trzymać się z daleka od zewnętrznego świata, narkotycznym snem, w jaki zapadasz, czy też są pomostem przerzuconym na zewnątrz do świata, który interesuje cię tak bardzo, że dzięki książkom chciałabyś pomnożyć i rozszerzyć jego wymiary.
To przykre ale prawdziwe. Trzeba to powiedzieć: Gwiazdy istnieją poza zasięgiem człowieka, poza ludzkim czasem. Żyjemy w małej bańce ciepła otaczającej naszą gwiazdę centralną, a poza granicami tego obszaru znajduje się niepojęta odchłań. Układ Słoneczny to nasz jedyny dom. (Str. 377)
Człowiek przywiązuje się do miejsca, a wtedy ono staje się dla niego wyjątkowe. Chyba nawet rzeczywiście zyskuje coś w rodzaju piękna.






















