Hans Christian Andersen

Wartość ma nie tylko sam podarunek, ale też sposób, w jaki zostaje ofiarowany.

Podróże są jak ożywcza kąpiel dla umysłu, jak rysunek Medei, który sprawia, że znów jesteś młody.

Gdy człowiek się starzeje, choćby los rzucał nim po całym świecie, musi mieć gdzieś miejsce, które jest dla niego prawdziwym domem, bo nawet wędrowny ptak ma jedno miejsce, do którego zdąża.

[...] ani nieśmiertelne imię artysty, ani splendor korony nie czynią człowieka szczęśliwym; [...] szczęście można znaleźć tam, gdzie ludzi zadowala drobiazg, bo kochają i są kochani.

Rzeczywistość często przerasta najpiękniejszy nawet sen.

[...] pierwsze poznane serce jest tym, do którego zwracamy się najchętniej.

Wszyscy jesteśmy do siebie podobni w tym, co dobre, i w tym, co złe.

Poeta jest jak ptak, ofiarowuje ludziom to, co ma - pieśń.

Jestem wierny zasadzie, że kiedy jesteśmy o czymś przekonani, naszym obowiązkiem jest dążyć do tego nawet wbrew instynktownemu strachowi.

[...] z duchowymi dziećmi czasami bywa tak jak z ziemskimi: rosną we śnie.

Podwójnie boli, kiedy wyśmiewają się z nas, a nie wiemy, z jakiego to czynią powodu.

Kiedy jest nam ciepło na sercu, nie ważymy słów.