Cytaty o starości

Starość jest po to, aby poznać swoją ślepotę, a poprzez nią opętanie ślepotą świata zapatrzonego w siebie: ludzi zużywających całą swoją energię na adorację samych siebie i wymuszanie na drugich tej adoracji.

Jestem już w wieku podeszłym, a ludzie w tym wieku mają zazwyczaj swoje dziwactwa i wybryki. Bądź więc wyrozumiały dla moich dziwactw i wybryków.

Znany jest fakt, że u nas rencista lubi położyć ręce na gratisie.

(…) domy rencistów – połączenie klasztoru i wczasów sanatoryjnych.

Starzy ludzie często podkreślają, że miłość w małżeństwie przychodzi z czasem. Przywiązanie, doświadczenie, wspólne sprawy, spędzone chwile, dzieci... To wszystko naprawdę łączy.

Hospicjum to trudny temat. Bo o wiele trudniej namówić ludzi do wsparcia odchodzących staruszków, których czasem mamy u siebie tylko przez tydzień, niż rozkosznych dzieciaków. A przecież to tak naprawdę ta sama historia. To dzieci w Kasisi nauczyły mnie, że nie ma czegoś takiego jak umieranie, że do ostatniej chwili życia jest życie, a nie jakaś szczątkowa, przejściowa jego forma.

Wiesz, co jest najgorsze w starości? Całe życie się uczysz, próbujesz zrozumieć, a gdy ci się to uda, jesteś już zbyt stary, by liczono się z twoim zdaniem.

Mówi się, że człowiek docenia ogród dopiero w pewnym wieku, i myślę, że jest w tym trochę prawdy. Ma to chyba związek z wielkim cyklem życia. Niepowstrzymany optymizm młodych roślin po ponurej zimie ma w sobie coś z cudu, można z radością przyglądać się dokonującej się co roku przemianie i temu, jak natura ukazuje różne części ogrodu z ich najlepszej strony.

(...) nie ma terminu ważności na potrzebę pomocy czy potrzebę bliskości innych ludzi. To nie jest tak, że osiągamy pewien wiek i ona ustaje.

Starsi ludzie nie są skłonni łatwo wybaczać przeszłości, może dlatego, że wypełnia ona szczelnie ich pamięć.

Ciekawe, jak pod koniec życia wszystko wraca. Ludzie starsi za dużo śnią, być może dlatego, że ich myśli nie mają już przyszłości.

Dzięki swej profesji (…) wiedział, że czasami starość przynosi z sobą poryw szaleństwa, który niszczy pamięć i wciska się we wszystkie najbardziej strzeżone szczeliny umysłu.