Cytaty o śmierci

(…) śmierć jest wspaniałym nauczycielem. Niestety zbyt surowym.

Śmierć nie sprawia, że wyglądasz młodziej, starzej, na spokojnego czy wzburzonego. Po śmierci wyglądasz jak pusta skorupa, jak nagle opustoszały dom.

Śmierć to koniec, a koniec przerywa siew.

Wraz ze śmiercią mózgu wszystkie wspomnienia przechowywane w istocie naszej po prostu wyparują wskutek reakcji chemicznych.

I zawsze będziemy tacy – westchnął (…) – Zawsze będziemy umieli umierać i nie będziemy potrafili żyć.

– Tak bywa. Człek dziś się weseli, jutro robali żrą go w grobie…

I dobrze, gdyż nie uśmiechało mi się zakończyć życia z gardłem rozszarpanym zębami w brudnym zaułku zapyziałego miasteczka. Oczywiście nie istnieje coś takiego jak dobra śmierć, lecz są śmierci złe oraz bardzo złe. Ta byłaby bardzo zła.

Kiepskie miejsce na śmierć, ale z drugiej strony, jakie miejsce jest dobre, by umierać?

Tylko przygotowując się na śmierć, możesz prawdziwie żyć.

Zanim został Śmiercią, nigdy tak bardzo nie czuł, że żyje.

Większość z nas nie przechodzi przez życie jako jedna, kompletna osoba, która stawia czoło światu, jesteśmy całym zbiorowiskiem postaci. Kiedy ktoś umiera, scala się w duszę, esencję tego, kim jesteśmy, niezależną od masek, jakie nosimy w życiu. Nienawidzisz tych postaci, których zawsze nienawidziłaś, a kochasz te, które zawsze kochałaś. Siłą rzeczy coś takiego musi namieszać ci w głowie.

Im mniej we mnie życia, tym bardziej dziękuję naturze, że wymyśliła śmierć. Gdy tyle we mnie wściekłości i bólu, pozostaje mi już tylko umrzeć.