Cytaty o życiu po śmierci

Umiera się nie dlatego, by przestać żyć, lecz po to, by żyć inaczej.

Ludzie, którzy nie mają nic do stracenia, nie myślą wcale o życiu wiecznym.

Czy nie rozumiesz, że on, nawet on, jest tylko cieniem i imieniem? Jego śmierć nie pomniejszyła życia. Nie pomniejszyła też jego samego. On jest tam – nie tutaj. Tu nie ma nic, jedynie pył i cienie. Tam o jest ziemią i słonecznym światłem, liśćmi na drzewie i lotem orła. Jest żywy. Wszyscy, którzy kiedykolwiek zmarli żyją. Żyją odrodzenie, bez końca, bo żadnego końca nie będzie. Wszyscy z wyjątkiem ciebie. Bo ty nie przyjąłeś śmierci.

– Musi tam być naprawdę wspaniale – dodała najmłodsza.

– Tak? A dlaczego?

– Bo nikt jeszcze nie próbował stamtąd wrócić.

Żywi często nie zdają sobie sprawy z tego, jak skomplikowany jest świat, kiedy człowiek już umrze.

Surowa ziemia ciało pochłonie,

Oczy twe żwirem zagasną.

A dusza przy tem świadomem drzewie

Niech lat doczeka tysiąca:

Wiecznie piekielne cierpiąc zarzewie,

Nie ma czem zgasić gorąca.

Główny kłopot ze śmiercią to strach, że może nie być żadnego życia po życiu – przygnębiająca myśl, szczególnie dla tych, których utrapieniem było golenie się. Co prawda, pozostaje też strach, że jednak istotnie jest życie po życiu – ale nikt nie wie, gdzie się to trzyma.

Cierpienie i niemożność - one stworzyły wszystkie zaświaty;

Naharowałam się, o nieśmiertelność się nie staram. Jakie by życie nie było, przedśmiertne czy wieczne, w każdym życiu trzeba się narobić. Wieczne odpoczywanie to bajka.