Zaginiony symbol

Otwórzcie umysły, drodzy przyjaciele. Wszyscy boimy się tego, czego nie rozumiemy.

Ludzie o ciasnych umysłach zawsze atakowali to, co nie mieściło się w granicach ich pojmowania.

Dziś widzę wyraźniej niż kiedyś – słowa niewidomego dziekana Gallowaya.

Twoje dzieło nie zostało zakończone, lecz pamiętaj, dokądkolwiek się udasz, że byłeś tu kochany.

Wraz ze śmiercią mózgu wszystkie wspomnienia przechowywane w istocie naszej po prostu wyparują wskutek reakcji chemicznych.

Są tajemnice, które umykają ludzkiemu poznaniu.

Jesteśmy budowniczymi – pomyślał. – Jesteśmy stwórcami.

Proszę nikomu nie mówić, że w dzień, gdy poganie oddawali cześć bogu Ra, klękam u stóp starożytnego narzędzia tortur i spożywam rytualne symbole ciała i krwi. (…) Jeśli ktoś chce się przyłączyć, proszę przyjść w niedzielę do kaplicy uniwersyteckiej. Uklękniemy przed krucyfiksem i przyjmiemy eucharystię.

Przed świtem zawsze jest najciemniej.

Ten zegarek przypomina mi, żebym przestał się spieszyć i nie traktował życia zbyt poważnie.

Wreszcie zrozumiał cel jego istnienia: ciało jest naczyniem zawierającym najcenniejszy skarb, jaki posiadam – umysł.

Wszyscy boimy się tego, czego nie rozumiemy.

Jedynie ofiarowując to, co najcenniejsze, człowiek może zdobyć największą moc.

Powszechnie uznawanie prawdziwości jakiejś idei nie jest dowodem na to, iż jest prawdziwa.

Doczesne ciało nie jest wieczne.