Cytaty o zależności emocjonalnej

Zawsze jak dotąd wypełniałam polecenia innych ludzi, złakniona uczucia.

Po raz pierwszy doświadczałam uczucia zazdrości, która nie opuszczała mnie dniem ani nocą, przyklejone do mej skóry niczym ciemna plama, nieusuwalny brud i stało się powoli tak trudne do zniesienia, że kiedy w końcu się do niego uwolniłam, pozbyłam się przy okazji raz na zawsze chęci posiadania innej osoby oraz pokusy, żeby do kogoś należeć.

Nie będę odnosić ran, dopóki ty mnie nie zranisz. Nie będę mieć w sobie siły, dopóki ty nie staniesz się moją siłą.

Miłość zniewala, bo stale się myśli, gdzie teraz jest partner, względnie dlaczego go nie ma. Człowiek traci autonomię.

Skręcony dookoła mężczyzny bluszcz przysporzy uciążliwości nie do zniesienia:

1. Nie włączy telewizora.

2. Nie włączy pralki. (Boi się urządzeń elektrycznych).

3. Nie zapali gazu pod garnkiem. (Boi się, że wybuchnie).

4. Nie wejdzie sama do kawiarni, żeby się spotkać z przyjaciółką.

5. Nic w ogóle nie zrobi bez mężczyzny przy boku.

Nie należy za bardzo okazywać mężczyźnie, że nie można bez niego żyć. To najgłupsze, co może zrobić kobieta.

Brzęk kajdan, którymi skuty jesteś z drugim człowiekiem, milszy jest czasem od samotnej pieśni na drodze.

Czy możesz twierdzić, że kogoś kochasz, jeśli nie pozwalasz mu być sobą, jeśli potrzebujesz go psychicznie i emocjonalnie, żeby być szczęśliwym? To, co nasza kultura miłością nazywa, z jej pieśniami i poematami – tak naprawdę miłością nie jest; co więcej: stanowi jej przeciwieństwo. Jest żądzą, kontrolą, posiadaniem.

Co jest w życiu dobre? Umiłowanie pracy, którą lubisz wykonywać dla niej samej, umiłowanie śmiechu i bliskości z ludźmi, do których się nie przywiązujesz, nie uzależniasz emocjonalnie, choć ich towarzystwo przynosi ci radość.

Zależy od innych. Minęło dużo czasu zanim to odkryła, ale w końcu zdała sobie z tego sprawę. Zna osoby dumne ze swojej emocjonalnej niezależności. W istocie są tak samo słabe jak ona i płaczą po kryjomu, nigdy nikogo nie prosząc o pomoc. Wierzą w niepisane prawo, że „świat należy do silnych” i tylko „najsilniejsi w nim przeżywają”. Jeżeli miałoby to być prawdą, rodzaj ludzki przestałby istnieć.

Miłość i uzależnienie chodzą w parze.

Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg, to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej przez trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu – czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość.