Cytaty o zazdrości

[...] należał do tego rodzaju istot ludzkich, które pragniemy porwać i na zawsze zabrać ze sobą, z nikim się nimi nie dzieląc.

Ludzie bywają zazdrośni nawet o umarłych.

[...] wielkie, pierwotne i odwieczne namiętności ludzkie nie potrzebują powodu ani pretekstu: zazdrość była produktem ubocznym miłości [...], jak perfumy w przypadku smoły.

Patrzyć bez zawiści, jak inni osiągają sukcesy, do których samemu się dąży, to wielkość.

Zazdrośnik pluje tylko na tego, kto go przewyższa.

Ludzie dzielą się na tych, co im się zazdrości i co oni zazdroszczą.

To dziwne, że kiedy mężczyzna robi z siebie idiotę, zalecając się do ładnej dziewczyny, jego żona zawsze wini ją, nigdy jego [...].

Zazdrość o łączące dwoje ludzi porozumienie duchowe może być równie gwałtowna jak zazdrość o zbliżenie fizyczne.

Nie jesteście dość wielcy, aby nie zaznać nienawiści i zawiści. Bądźcie więc dość wielcy, aby się tego nie wstydzić!

Kogo płomień zazdrości otoczy, ten na koniec, jak skropion, zatrute żądło skieruje przeciw sobie.

Gdy dobrze się przypatrzeć ludziom, nie ma nikogo, komu można by naprawdę zazdrościć. Jaki z tego wniosek?

Jest wieloletnim przyjacielem jej męża, a niektóre kobiety nie znoszą takich zadawnionych wiernych przyjaźni. Nie tolerują nikogo, kto znał ich mężów, zanim one same ich poznały.