Stieg Larsson

– Nikt nie może uniknąć zakochania – odparł. – Może chcieć się tego wyprzeć, ale przyjaźń to chyba najpowszechniejsza forma miłości.

Wszyscy zawsze jesteśmy sobie winni przysługi.

Tak to wygląda. Rodzimy się. Żyjemy. Starzejemy się. Umieramy. Zrobił swoje. Jedyne co pozostało, to rozkład.

Lisbeth Salander nienawidzi mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet.

Nigdy nie zadzieraj z Lisbeth Salander. Jej nastawienie do świata jest takie, że jeśli ktoś grozi jej pistoletem, ona załatwi sobie większy.

Ludzie zawsze mają swoja tajemnice. Chodzi tylko o to, żeby je odgadnąć.

(…) wolała nie ryzykować, że zakochując się w sobie, zniszczą swój związek. (…) Tkwili w związku, który był równie uzależniający jak heroina.

– Przyjaźń – według mojej definicji – zasadza się na dwóch rzeczach – powiedział nagle. – Szacunku i zaufaniu. Oba czynniki są niezbędne. I muszą działać w obie strony. Można żywić do kogoś głęboki szacunek, ale bez zaufania przyjaźń się rozpada.