Tess Gerritsen

„Nigdy nie lekceważ snów - powtarzała jej matka. - To głosy, które mówią o tym, co już wiesz, szpeczą radę, której nie wzięłaś pod uwagę”.

[...] zbił majątek na ropie naftowej i gazie. Chociaż nie ma formalnego wykształcenia archeologicznego, jest bardzo utalentowanym i pełnym entuzjazmu amatorem. Sponsoruje wiele wykopalisk na całym świecie. [...] On potrzebuje nas, a my jego. Archeologię zawsze uprawiano w taki sposób. To sojusz ludzi mających pieniądze z tymi, którzy mają umiejętności.

Człowiek bez duszy nie potrzebuje miłości, a jednocześnie może okazać się przydatny. To, że kogoś potrzebujemy, zaczyna nas niszczyć. zaślepia nas.

Wszyscy boimy się ludzi, którzy mogą nas zranić.

Miłość wymaga czasem podejmowania ryzyka. To kwestia wiary. Uwierzenia w coś, czego nie można zobaczyć ani dotknąć. Musimy zdobyć się na skok.

Chrzęst kostek lodu przypominał odgłos potrząsanych w kubku kości do gry. Wszystko jest hazardem, a zwłaszcza miłość. Ostatnim razem przegrałam, pomyślała.

Pamięć to jedynie biochemia, a jednak określa ona każdego człowieka jako niepowtarzalną jednostkę.

(…) takie chwile nigdy nie trwają długo. Przychodzą i znikają i nie możemy ich przywrócić. Możemy tylko tworzyć następne.

Wszyscy staramy się zachować równowagę, pomyślała Maura. Walczymy z pokusą jak z grawitacją. A gdy w końcu upadamy, jesteśmy zawsze tacy zaskoczeni.

Nigdy nie jesteśmy tak odporni jak myślimy

Wszyscy jesteśmy w końcu tylko mięsem.

Wypatrując wokół zła, widzi się je wszędzie. Nawet tam, gdzie go nie ma.