Cytaty o wątpliwościach

To, w co człowiek wierzy, jak i to, w co wątpi, jest równie znamienne dla siły jego umysłu.

Wierzący, który nigdy nie wątpił, nie nawróci wątpiącego.

[...] patrzył [...] na poły z przerażeniem, na poły z nadzieją, jak ktoś, kto nie wie, czy jest u progu szczęścia czy katastrofy.

Wątpić i wierzyć, Piłacie, to jedno i to samo. Tylko obojętność jest ateistyczna.

W sytuacji, w której musimy pytać prawie o wszystko, często się okazuje, że nie ma o co zapytać [...].

Bo udręka niewiary jest najdotkliwsza z udręk.

Moją siłą jest to, że na nic nie znalazłem odpowiedzi.

Przeżuwane w nieskończoność pytanie podkopuje nas tak samo jak głuchy ból.

Trzeba się rozprawić z własnymi wątpliwościami, bo wiesz, że nie zawsze będzie się palić światło.

Leżę, myślę [...] i cierpię. Nie ma większych męczarni, nic nie boli bardziej niż niewiedza.

Skąd mogiem wiedzieć, że książki nie są martwe, lecz jak stworzenia przewrotne, podstępne, nieżyczliwe, bo gdy nie mogą strachem zmóc, wtedy cię kuszą, obiecują więcej, niż mogą, niby otuchy ci dodają, a zwodzą, wciągają cię w tę swoją mądrość niby jasną, przestronną jak pańskie pokoje, lecz kiedy się dobrze rozejrzysz, widzisz, żeś w zwątpienia spętany.