Cytaty o niepewności
107 cytatów · 72 autorów
Cytaty
Gdybym palił, zapaliłbym teraz papierosa, patrząc na rzekę i myśląc o tym, jak wszystko jest mętne i niepewne, a tak, nie paląc, pomyślę tylko, że wszystko jest mętne i niepewne, rzeczywiście, ale bez papierosa, chociaż papieros, gdybym go palił, sam z siebie wyraziłby mętność i niepewność rzeczy, tak jak dym, gdybym palił.
s. 53
Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że nicią przewodnią młodości jest niepewność. Im bardziej agresywny wydaje się jakiś nastolatek, tym bardziej z reguły jest niepewny. Wystarczy przypomnieć sobie własne kompleksy (ach, ta dziecięca figura!), bezlitosną rywalizację pomiędzy szkolnymi koleżankami, niewytłumaczalne lęki i obawy, a przede wszystkim bezustanne dramaty sercowe.
s. 264
Najgorsza pewność jest lepsza od najlepszej niepewności.
W miłości człowiek musi niekiedy robić dobrą minę do złej gry, żeby zaznać trochę szczęścia. To właśnie niewiedza, gdzie jest nasza ukochana i co się z nią dzieje, doprowadza nas do szaleństwa.
A więc jidysz… (…) Znasz kawał o Żydzie, który gada, gada… Gada godzinami, aż wreszcie stwierdza: „W końcu chyba jednak nie”. To właśnie lubię w tym języku: on nie wierzy sam w siebie.
s. 365
W każdej nowej sytuacji wychodzi na jaw, że nikt człowiekowi nie wyjaśnia akurat tych najbardziej podchwytliwych zasad (a z reguły dotyczą one czegoś, czego nie da się wyguglać). Na przykład: gdzie jest początek kolejki? Co można zjeść? Gdzie należy stać, a gdzie siedzieć? Dokąd należy pójść po skończeniu posiłku i dlaczego wszyscy tak na ciebie patrzą? „Kurczę, no”.
Zauważ, że jeśli wszystko było możliwe, nic nie było pewne.
Prawem fizycznym rządzącym naszym losem jest zasada niepewności.
Myślał o tym, jak krucha jest psychika człowieka. Wystarczy, by ktoś, nawet w dobrej wierze, szepnął komuś do ucha jedno słowo, które stanie się zalążkiem wątpliwości, a te zrujnują mu życie. Niepewność wciska się bowiem nawet w najbardziej strzeżone szczeliny wyobraźni, jak wiatr z innego świata, który niszczy niewinność, zrywa dachy z domów i unosi z sobą dusze dzieci.
Ale cóż, świat jest przesycony trybem warunkowym: gdyby tak nie narzekała, gdyby nie płakała bez przerwy, gdyby się wzięła trochę w garść… Nie widzisz, (…), że wszyscy żyjemy na cudzej łasce? Na krawędzi i o krok od upadku? Że w ostatecznym rozrachunku nic nie jest twoje, nawet zimny grób, bo przecież po kilku latach wyciągają cię z trumny i przenoszą do ossarium?
Niczego nie byłam pewna. Może to po prostu cecha nastolatków: ogólny brak pewności. Nie byłam pewna, czy istnieje Bóg, czy istnieje życie po śmierci. (…) czy słońce wzejdzie o poranku i zajdzie wieczorem.
Noc to dziwna pora. Rzeczy, które za dnia są piękne albo fajne, w nocy budzą niepokój. Nigdy nie masz pewności. Myślisz inaczej.




















