Cytaty
To już lepiej, żeby pan był nieśmiały, niż miałby pan być pospolity.
8 Nie zatańczone tango · s. 462
Bo tak naprawdę jedyna droga do tajemnicy prowadzi przez rozpacz. Można by wręcz powiedzieć, szczęśliwi, których stać na rozpacz.
9 Zabijcie i mnie, panowie! · s. 527
Bo udręka niewiary jest najdotkliwsza z udręk.
9 Zabijcie i mnie, panowie! · s. 536
Na sny trzeba życiem zarobić, i to nieraz gorzko.
10 Dotknięcie · s. 560
W tangu o wszystkim się zapomina, wszystko przestaje boleć, tylko by się tańczyło, tańczyło.
10 Dotknięcie · s. 562
To nie takie jednak proste spojrzeć, gdy się spojrzeniem dotyka bólu.
10 Dotknięcie · s. 588
Niewiele przecież trzeba słów, żeby zamknąć w nich nasze przeznaczenie. I, być może, ze wszystkich słów tylko te niedokończone są jak ziarna, kiełkują, rosną.
10 Dotknięcie · s. 591
Myśli widzą na przestrzał, a oczy aby po wierzchu. Oczy niby patrzą, ale widzą to, co myślisz.
7 W poszukiwaniu zgubionego buta · s. 400
Bóg jest, choć nieraz jakby go nie było.
6 W deszczu · s. 363
[...] nic nie znaczą słowa, które umierają.
6 W deszczu · s. 361
[...] każde zachwycenie jest jak deszcz.
6 W deszczu · s. 339
Bo cóż ważniejsze jest od słów, wszystko się ze słów bierze [...].
6 W deszczu · s. 328
Widać zrozumienie jest trudniejsze od cierpienia. Kto wie, może to najwyższy stan cierpienia.
6 W deszczu · s. 320
[...] pamięć tak naprawdę boi się swoich miejsc, pamięć jest chorobą wydziedziczenia.
5 Kościół Świętego Jakuba · s. 309
Im człowiek dłużej żyje, tym mniej ludzi zna [...].
5 Kościół Świętego Jakuba · s. 271
Bo człowiek jest tym, kim się czuje.
4 Pierwsza lekcja · s. 251
Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból. Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać.
4 Pierwsza lekcja · s. 248
Miłości trzeba się razem ze słowami uczyć. A może wcześniej od słów? A z pewnością wcześniej od czytania, pisania.
4 Pierwsza lekcja · s. 233
[...] kto nie doznaje w sobie śmierci, ten i nie doznaje życia [...].
4 Pierwsza lekcja · s. 232
[...] człowiek człowiekowi powinien być jak konfesjonał [...].
4 Pierwsza lekcja · s. 217
Wobec płaczu każde słowo jest nieme, żeby nie powiedzieć, upadłe.
4 Pierwsza lekcja · s. 206
Groby to najmądrzejsza księga.
3 Kruczek · s. 198
Nie powinno się tyle pamiętać. Człowiek nie beczka. Nie wszystko się w nim zmieści.
3 Kruczek · s. 194
[...] los to wyznaczona ci z mocy grobów przestrzeń.
3 Kruczek · s. 193
W końcu wszystkie uczucia i wszystkie myśli prowadzą do złudzeń.
3 Kruczek · s. 191
[...] trwałość pamięci jest miarą rozpaczy, a rozpacz to przecież nic innego, jak dumny i cierpliwy związek człowieka z samym sobą.
3 Kruczek · s. 188
Pozostało piękno, jeszcze tylko w pięknie możliwe jest istnienie. Choćby to piękno miało być rozpaczą.
3 Kruczek · s. 184
Nie Bóg, lecz piekło jest tajemnicą naszego losu.
3 Kruczek · s. 182
[...] historia składa się z łez, krwi i głupich nadziei.
3 Kruczek · s. 182
Sprawiedliwość jest zawsze w czyichś rękach, a prawo podlega nieustannie okolicznościom, takim, siakim i diabli wiedzą jakim. Choćby dlatego, że znaczenie słowa jest nietrwałe. Znaczenie każdej rzeczy jest nietrwałe, każdej sytuacji, każdej wzajemności.
3 Kruczek · s. 182
Wszyscy podlegamy prawu wzajemnego podejrzenia, jak prawu śmierci czy ciążenia.
3 Kruczek · s. 181
Czasem w chorobie więcej się czuje niż przy zdrowiu. Zdrowie zamula, a w chorobie może taka jasność przyjść, że widzisz, czego w zdrowiu nigdy nie zobaczysz.
3 Kruczek · s. 164
Choć pewnie każdy sen jest znakiem śmierci, nawet gdy śni ci się błogość ukwieconej łąki, słońce na przejrzystym niebie. Śniąc się sam sobie, śnisz się zawsze śmierci swojej. To do jej niepodzielnego świata należy każdy twój sen. Ona tylko pozwala na chwilkę bezwolności w nim.
3 Kruczek · s. 155
Słowa przecież rosną dopiero w człowieku razem z nim. Wytapiają się jak z rudy z jego trosk, udręk, cierpień, łez. Nikt nie otrzymuje ich w darze tylko dlatego, że się urodził, gdzie, kiedy. Ceną słów jest nasz los.
2 Towarzysz z powiatu · s. 84
[...] bez słów nic się nie wie o sobie.
2 Towarzysz z powiatu · s. 84
[...] upuszczał słowa niczym kamyki w staw i patrzył za każdym jak na rozchodzące się po wodzie kręgi.
1 Bitwa pod Kannami · s. 62
Wzrost nie świadczy o człowieku.
1 Bitwa pod Kannami · s. 32
To już wszystkie cytaty.
37 cytatów w kolekcji · wróć tu, gdy dodamy kolejne