Arthur Conan Doyle

Im jakiś szczegół jest bardziej niezwykły i groteskowy, tym więcej zasługuje na dokładne zbadanie, a wypadek, który, zdawałoby się, wikła sprawę, dokładnie rozważony i umiejętnie wyzyskany, może ją właśnie całkowicie wyjaśnić.

[...] bochenek chleba i czysty kołnierzyk. Czegóż człowiekowi więcej trzeba?

Kobieta miewa w oczach błyski stokroć wymowniejsze od słów.

Najbardziej podnieca mnie zawsze sprawa, w której wszystko zwraca się przeciw mnie.

Są ludzie, którzy, sami nie mając geniuszu, posiadają talent pobudzania go u innych.

[...] patrzył [...] na poły z przerażeniem, na poły z nadzieją, jak ktoś, kto nie wie, czy jest u progu szczęścia czy katastrofy.

Klejnoty są ulubioną przynętą diabła.

[...] każdy cenny klejnot przyciąga do siebie zbrodnię.

Są takie drzewa, [...] które rosną normalnie tylko do pewnej wysokości, a potem niespodziewanie puszczają dzikie pędy. Często to można zaobserwować u ludzi.

Praca jest najlepszym lekarstwem na smutek [...].

[...] przejawem głupoty raczej niż odwagi jest lekceważenie niebezpieczeństwa, kiedy wisi ci ono nad głową.

[...] człowiek powinien meblować tę maleńką przestrzeń swojej mózgownicy tylko tym, co może mu się naprawdę przydać, a całą resztę może złożyć w zakamarkach swej biblioteki, dokąd zawsze będzie mógł sięgnąć.