Emil Cioran

Wszyscy odgrywamy farsę: żyjemy dłużej od własnych problemów.

Aforyzm uprawiają tylko ci, których pośród słów dopadł lęk - lęk, że zapadają się gdzieś razem ze wszystkimi słowami.

Tyrani to wielcy znawcy ludzi. To nie kretyni. Wiedzą, jak manipulować ludźmi, dokąd można się posunąć. Durny tyran – coś takiego nie istnieje. Tyrani to ludzie, którzy przeprowadzają doświadczenia, przez cały czas posuwają się naprzód, idą aż do końca, aż do momentu, w którym wszystko się wali. Historia jest w trzech czwartych dziejami tyranii, niewolnictwa ludzi.

Ideologie wymagają wiary w iluzje.

Jedyni ludzie, z którymi naprawdę się rozumiałem, nie pozostawili żadnych dzieł. Na swoje szczęście lub nieszczęście nie byli pisarzami. Byli czymś więcej, bo mistrzami wstrętu.

Moje aforyzmy nie są naprawdę aforyzmami, każdy z nich jest konkluzją całej stronicy, kropką po jakimś drobnym ataku epilepsji.

Sądzę, że gdybym był diabłem lub Bogiem, już dawno porachowałbym się z ludzkością. Jestem tego prawie pewien.

Cechą utopii jest założenie, że stan doskonałości jest możliwy.

Pisanie to sposób uwalniania się od swych kompleksów, które inaczej stałyby się tragiczne.

Piedestalizacja to najgorsza z kar.

Sekretem człowieka, sekretem życia jest sen. To on umożliwia życie. Jestem absolutnie przekonany, że gdyby uniemożliwić ludziom sen, doszłoby do bezprecedensowych rzezi, historia by się skończyła.

W każdym razie lubiłem tylko, prawdę mówiąc, chorych geniuszy; dla mnie pisarz, który nie jest chory, to niemal automatycznie pisarz drugorzędny.