Cytaty
Niejeden bóg mnie opuścił, ale nie wiem, którego oskarżać, bo nie miałem szczęścia przywiązać się naprawdę do żadnego.
Błąd wypowiedziany energicznie wart jest więcej od prawdy ujętej w sposób bezbarwny.
Szczyt tego, co może osiągnąć proza, to otrzeć się o wzniosłość; jeśli się nią przesyci, staje się śmieszna, nadęta, niemiła.
Okropność w dziele artystycznym powinna uwzniaślać; jeśli pozostawia uczucie niemiłe, to znaczy, że jest marnej jakości.
Lepiej nijako mówić o sobie niż z talentem o innych.
Liczne talenty idą w ruinę przez to, że nie umieją się ograniczać.
Godzien wzgardy jest ten, kto przylgnął do swej sławy, kto nie czuje się nią upokorzony ani zraniony.
Utraciłem wiele ze swych dawnych wad, w zamian zyskałem nowe. Równowaga jest zachowana.
Litość: dobroć zdeprawowana.
Po bezsennej nocy papieros ma smak złowieszczy.
Kiedyś, gdy uznałem, że jestem człowiekiem najnormalniejszym pod słońcem, ogarnął mnie strach i całą zimę spędziłem na czytaniu tomisk z zakresu psychiatrii.
Żyć to wchodzić w układy. Każdy, kto nie umiera z głodu, jest podejrzany.
Melancholia to żal po innym świecie, nigdy jednak nie dowiedziałem się, po jakim.
Gdy inni przestali już dla nas istnieć, sami przestajemy istnieć dla siebie.
Krzyczeć, ale do kogo? To był naprawdę jedyny problem całego mojego życia.
Trwać przy zdrowych zmysłach to przywilej, który może nam być odjęty.
Dostrzegać w każdej rzeczy element nierzeczywistości - niezaprzeczalny znak zdążania ku prawdzie...
Zabłąkałem się w literaturę, bo nie potrafiłem zabijać ani zabić siebie. Ta niezdolność, to tchórzostwo zrobiły ze mnie skrybę.
Jestem filozofem-wyjcem. Moje myśli, jeśli je w ogóle mam, ujadają; niczego nie tłumaczą, eksplodują.
Mój ideał pisania: na zawsze zamknąć usta poecie, którego w sobie ukrywamy; unicestwić ostatnie w nas ślady liryzmu - iść pod prąd wszystkiemu, czym jesteśmy; sprzeniewierzać się własnym natchnieniom, deptać własne porywy, a nawet grymasy.
Cierpienia tego, kogo się kocha, są moralnie bardziej nieznośne od własnych.
Choroby są po to, by nam przypominać, że nasz kontrakt z życiem może być w każdej chwili unieważniony.
Radość nie ma argumentów, smutek ma ich mnóstwo. Skutkiem tego właśnie jest tak okropny i tak trudno nam się z niego wyleczyć.
Nocy, które przespaliśmy, jakby nigdy nie było; pozostają nam w pamięci tylko te, w które cierpieliśmy, nie mogliśmy zmrużyć oka. Stąd suma naszych nocy jest sumą naszych bezsenności.
Nie ufać myślicielom, których umysły wprawia w ruch dopiero cytat.
Muszę zmajstrować sobie uśmiech, uzbroić się weń, schronić się pod jego opieką, mieć czym odgrodzić się od świata, zamaskować swe rany, wreszcie wyćwiczyć się w noszeniu maski.
Człowiek cierpiący na bezsenność jest siłą rzeczy teoretykiem samobójstwa.
Cierpimy, skoro tylko potrzebujemy kogoś lub czegoś.
Nie ma niecierpliwości rozkoszniejszej niż czekanie na kogoś, najlepiej przyjaciela, który opowie nam o niegodziwościach, jakich się dopuścił od naszego ostatniego spotkania.
Ludzie dzielą się na dwie kategorie: na szukających sensu życia i nie znajdujących go, oraz na tych, którzy go znaleźli, nie szukając.
Nie wszystko jest stracone, póki jesteśmy z siebie niezadowoleni.
Głębokie są tylko uczucia, które się ukrywa. Stąd siła uczuć podłych.
Bywają noce tak pełne udręk, że nazajutrz należałoby zmienić nazwisko, bo nie jest się już tym samym, co pierwej.
Pisanie nie oznacza myślenia; to przedrzeźnianie albo co najwyżej imitacja myśli.
Po co nosić maskę, gdy nie ma się już twarzy?
Gdy ktoś mnie zapewnia, że obca jest mu uraza, zawsze mnie kusi, by dać mu w twarz, żeby mu pokazać, iż się myli.
Każdy ból się zapomina, upokorzenia - żadnego.
Jeśli chce się być szczęśliwym, nie wolno gmerać w pamięci.
To już wszystkie cytaty.
38 cytatów w kolekcji · wróć tu, gdy dodamy kolejne