Cytaty o pisarzach
66 cytatów · 49 autorów
Cytaty
[...] pisarz prawie nigdy nie bierze pod uwagę relacji zachodzących między życiem a lekturą i przyjmuje, że tylko on i jego twory istnieją w czasoprzestrzeni, czytelnik zaś jest abstrakcyjnym aparatem trzymającym w lewej ręce dwustronicowy plik kartek i dysponującym nieprzerwanym czasem, aby go doczytać do końca!
Stłuczona lalka · s. 98
Większość tego, co pisarze piszą o swoich książkach, to wydumane brednie.
s. 19
Do czegóż służy pisarz, jeżeli nie do burzenia literatury?
Z różnych stron, 99 · s. 533
Reagowanie na słowa krytyków to trwonienie emocji; lepszym rozwiązaniem jest pozostanie w druku długo po ich śmierci.
s. 90
Pisarze nie żłobią słowem sensu istnienia. Oni przede wszystkim się komunikują. Sensem pisania staje się przynęta komunikacji. A w zasadzie oznajmienie o chęci komunikacji (konsumpcji).
s. 5
Rzeczą godną poważniejszego studium byłoby rozpatrzeć różnorodność gatunków grafomaństwa. Odmienność pobudek, swoiste ustosunkowanie się do doznawanych klęsk, jakimi dla grafomana musi przecie być odmowa drukowania czy wystawiania w teatrze jego dzieła.
s. 313
Mieszkał tam jakiś bajkopisarz, lecz zniknął nie wiadomo kiedy. We wsi trochę o nim gadano, ale nikt go właściwie nie znał. Tylko pan Łasica był u niego kilka razy, żeby dostarczyć zakupy. Mówił potem, że bajkopisarz nie wytrzymał samotności i szumu drzew i dlatego uciekł do miasta. Mieszkańcy bardzo się ucieszyli. Nie potrzebowali w swojej porządnej okolicy odludka i dziwoląga, zajmującego się czymś tak głupim jak pisanie bajek dla dzieci.
s. 10
Historia to polityka, tyle że widziana z dystansu. Historia to ludzie, których ożywiamy, wyciągając spod płyt grobowców. Nie, nie jestem wariatką, do której obcy mówią nocami. Oni ani nie są dla mnie obcy, ani nie są dla mnie historią. Tysiąc lat? Nie szkodzi.
s. 7
(…) panowie literaci mocno byli wrażliwi i jakikolwiek osąd niezgodny z ich oczekiwaniami mógł się spotkać z dość wrogą reakcją.
Dopiero stojąc w obliczu śmierci, pojęłam, czemu powieściopisarze piszą książki: zanim umrą, chcą by ktoś, gdzieś tam, ich zrozumiał.
Jednak kłopoty z paleniem papierosów mam także dzisiaj. Tyle że dzisiaj mówi się na to: moda na niepalenie. To jeden z powodów, dla których zostałam pisarką; by móc w spokoju wypalić papierosa.
Conrad, widzisz… On żył kilka razy. Pragnął więcej, wiedział, że życie ma się jedno, ale pragnął więcej. Jakie wszyscy mamy szczęście, że ktoś taki pisał książki! Książki, które kosztują teraz po sześć złotych za sztukę i wypełniają półki bibliotek. Wystarczy iść, pożyczyć czy kupić, usiąść w domu przy herbacie i można… można wszystko. Nie do wiary, prawda?




















