Cytaty o krytyce

Gimnastyki musiał cię uczyć tkacz, a obyczajów kowal.

Przeczytaj; osądź. Nie pochwalisz spalę.

Powiedział Heraklit: „Panta rhei”. Rzekł Kowalskides: „Cholera!” Zauważył krytyk: „Konkurowali ze sobą w zwięzłości epigramatycznej”.

Niejednokrotnie bywałem rugany z powodu błędów, na popełnienie których mój mentor nie miał dość siły czy dowcipu.

[...] im bardziej ogólnikowe jest twierdzenie, tym bardziej jest ono narażone na ataki.

Człowiek może krytykować tylko to, czym się interesuje – krytykować nigdy nie oznacza odrzucać, podobnie jak odrzucać nigdy nie oznacza krytykować.

Ganiąc siebie samych, czujemy, że nikt już do tego nie ma prawa.

Zarówno najwyższa, jak najniższa forma krytyki jest pewnego rodzaju autobiografią.

Przypuszczam, że pan nie jest wrogiem złośliwości [...]? Według mnie jest to najskuteczniejsza broń rozsądku przeciwko mocom mroków i brzydoty. Złośliwość to duch krytyki, a krytyka rodzi postęp i uświadomienie.