Ostatnio dodane

Tamtą chwile dobrze pamięta. Poczuł, że wreszcie coś ma: imię. Trzy litery, niby niewiele, a pozwalają poczuć się kimś.

Ale Janek nie boi się śmierci. Sądzi, że śmierci nie ma. Ciało, które ginie, jest jedynie opakowaniem dla duszy.

Człowiek z amputowaną pamięcią nie należy do społeczeństwa.

Trzeba dbać o siebie, nawet gdy jest już z tobą całkiem źle. Im bardziej się zaniedbujesz, tym bliżej do śmierci.

Grób jest konkretny, grobu można dotknąć, matka potrzebuje dotknąć swoje dziecko, grób jest lepszy niż nic.

Leżysz i rozmyślasz, czy jest niebo. Gdzie są teraz ci, których z nami nie ma.

Jestem królem samotności. Moje królestwo potrzebuje królowej.

Terapia oznacza wysiłek, pracę, próbę odpowiedzi na pytania: kim jestem? jaki ma obraz samego siebie? kim chciałbym być? do czego dążę? czy chcę i potrafię być z kimś?

Im człowiek młodszy, tym większa w nim iluzja własnej nieśmiertelności.

Bez rynku chorób nie byłoby rynku leków – to jest ta właśnie tajemnica Hipokratesa, której lekarze przysięgają nie zdradzać.

Objawienie dowolnej głębi i wielkości nieuchronnie natknie się na słowa. A słowa nieuchronnie nadzieją się na siebie.

Każde państwo ma swoją mafię, ale jest mafia, która ma swoje państwo.