Cytaty o wykluczeniu społecznym

Świat nie toleruje kogoś, kto nagle i bez powodu krzyczy tak głośno, jak chyba żaden inny człowiek nie potrafi krzyczeć. Świat nie lubi kogoś kto szczeka, ryczy.

Człowiek z amputowaną pamięcią nie należy do społeczeństwa.

Trudno się dziwić, że ci, których oko społeczeństwa zazwyczaj nie dostrzega i których serce społeczeństwa częstokroć odtrąca, zapominają niekiedy o prawach przez to społeczeństwo narzuconych.

(…) oto w kraju Białych Słoni czułam się, jakbym była wtykanym palcem Niebieskim Słoniem, odrzuconym przez przez wszystkich i kryjącym się, by nie splamić jednolitości stada.

Życie marginesu jest dobrą szkołą.

Ludzie nie zatrudniają byłych więźniów. Czują się wobec was niezręcznie.

Kiedy jest się wyrzutkiem, nawet kamień rzucony w twoją stronę cieszy.

Żadne społeczeństwo nie jestem, najwyżej mogę być margines.

Niestety, marginalizacja małych i średnich miast postępuje. Jest widoczna coraz wyraźniej, choćby w odcięciu komunikacyjnym - braku torów kolejowych czy dróg ekspresowych. To tworzy bariery w rozwoju gospodarczym, zmniejsza konkurencyjność na przykład Słupska wobec Trójmiasta czy Warszawy. To wreszcie zniechęca młodych ludzi do życia w takich miastach, jak nasze. Dziś można mieszkać wszędzie - wsiadasz w pociąg, samolot i za kilka godzin jesteś na drugim krańcu Europy. Ale musisz mieć szansę do tego pociągu wsiąść!

Coraz ważniejszym pytaniem świata nie jest – jak wyżywić ludzi, bo żywności jest dużo, czasem chodzi tylko o organizację i transport, ale – co z ludźmi zrobić? Co zrobić z obecnością na ziemi wielu, wielu milionów? Z ich niewykorzystaną energią? Z mocami, które w sobie noszą, a wydają się nikomu niepotrzebne? Jakie jest miejsce tych ludzi w rodzinie człowieczej? Pełnoprawnych członków? Skrzywdzonych bliźnich? Natrętnych intruzów?

Nie ma ludzi niebezpiecznych dla otoczenia. To otoczenie jest dla nich niebezpieczne. Oni tylko się bronią.

My jesteśmy zapomnianym światem.