Cytaty
Stworzenie, które się zabija, i tak umrze, więc chyba wszystko jedno, czy trochę wcześniej czy później.
Ludzkość jest powołana do wychodzenia poza granicę śmierci i poza granicę przemijających wieków, ku ostatecznej przystani w wieczności, przy chwalebnym Chrystusie w trynitarnej komunii.
Jakie to dziwne! Dziś byliśmy na pogrzebie, jutro będziemy na zaręczynach: co śmierć wykosi, miłość posieje – i to jest życie!
Czymś naprawdę rzeczywistym w życiu jest tylko śmierć – chociaż z drugiej strony, to znów nie racja, żeby przedtem, nim ona przyjdzie, mówić na wino, że to ocet.
O śmierci nie warto myśleć, bo ona bez naszej pomocy o nas myśli.
Istnieje umieranie i istnieją cmentarze, ale śmierci po prostu nie ma.
– Ja zaś wolę życie, bo śmierć to na raz sztuka, od której się żadnym dowcipem nie wykręcisz.
Kochanie jak i śmierć nikogo nie minie.
Jest 7 września. Świeci słońce. Żyją jeszcze, nie stracili jeszcze przymiotnika „żywy”: prezydent Salvador Allende, poeci: Pablo Neruda i Wystan Hugh Auden, filozof Gabriel Marcel, komik Fernand Raynaud i dziesiątki, setki, tysiące innych o nazwiskach nie znanych szerokiemu światu. Wszyscy oni już wkrótce umrą, powaleni przez mniej lub bardziej straszliwe choroby, zginą w wypadkach samochodowych i innych, zamordowani zostaną przez człekokształtnych.
Podobno każdy musi umrzeć. Każdy stoi przed śmiercią. Jak stoi przed śmiercią człowiek dwudziestoletni, człowiek czterdziestoletni, człowiek siedemdziesięcioletni? To znaczy człowiek, który dożył siedemdziesięciu lat, dożył czterdziestu lat, dożył dwudziestu. Czy każdy z nich stoi przed śmiercią inaczej? Widzi się, że tak.
s. 16
I inni, co pomarli lub co zginą z nami, bracia, kamraci, kumple i kompani. Ech, spotka tam w raju nas się kupa luda! Ech, od tupania zadudni niebieska tancbuda!
Przestałem się tym przejmować, zaprzestałem, zaniechałem myślenia nad tysiącliczebnymi możliwościami nagłej i niespodziewanej mojej śmierci. Wyzbyłem się tych spekulacji. To jest ziemia jałowa. Piątej, szóstej klasy grunt. To jest sam piach, gdzie nic nie urośnie, albo prawie nic. To jest Pustynia Błędowska takie myślenie. Nie prowadzi do niczego ten rozważań nurt. Do niczego dobrego.
