Cytaty
– (…) czas robi z ludźmi rzeczy… niesamowite. Nawet gdy ledwie muskają jego powierzchnię, nieświadomi tego, co kryje się głębiej, w odmętach, do których nie mają dostępu, i tak niepostrzeżenie nim przesiąkają. Nieustannie, w każdej sekundzie swojego zwyczajnego życia. Ale czy trzymamy się brzegu, czy bezpiecznych mielizn, czy też bez wahania skaczemy w największą głębinę, koniec zawsze jest ten sam.
– Śmierć.
– Nieunikniona, nieubłagana śmierć.
Zrozumiałam, co to znaczy, kiedy ludzkie życie kończy się przedwcześnie i bez sensu, że każdy człowiek jest skarbnicą cudownych, wyjątkowych szczegółów, że niszcząc istotę ludzką, niszczy się „tysiąc milionów wspomnień”.
Bo tak naprawdę jedynym wrogiem ludzi jest śmierć. Każdy inny wróg, na przykład dzieciak, który obgaduje cię w szkole, albo gliniarz, który zatrzymuje cię na poboczu, tak naprawdę wcale nie jest twoim wrogiem, mimo, że tak ci się wydaje. To po prostu, sam nie wiem, uciążliwości. Ale śmierć to poważny wróg, bo wiesz, że w końcu z tobą wygra. I dlatego w pewnym sensie próbujesz go pokonać. Im większe wyzwanie, tym bardziej się starasz. Zawsze.
Śmierć to najdziwniejsza rzecz na świecie.
Może po śmierci rodziców ludzie nagle się starzeją.
Pustka, cisza, wieczny sen bez snów.
To jest dziwne stronnictwo, cezarze. Walczy jedną tylko bronią: przeświadczeniem, że nie ma śmierci.
Śmierć zmienia wszystkich mężczyzn w wielkich kochanków. Czy byliby również żarliwi, gdyby ich dama jeszcze żyła?
Gdy życie boli bardziej od śmierci, nie warto żyć.
Śmierć jest mądra i sama decyduje, kiedy przypuścić atak.
Bycie martwym to niewiele więcej niż stan umysłu.
Po śmierci człowiek staje się zdecydowanie bardziej wrażliwy.
