Cytaty o przyrodzie

Natura odsłania swe tajemnice chętniej, gdy nie skazuje się jej na śmierć.

Ogród to wielka sztuka cierpliwości.

Gdy pada wiosenny deszcz, niebo i ziemia łączą się w miłosnym akcie.

Świat jest jak ogród pełen nieskończonej różnorodności.

Przyglądanie się płynącej rzece jest jak wąchanie róż.

Dziś otchłań tu, gdzie rosły drzewa,

O ziemio, ile widzisz zmian!

Gdzie niegdyś ulic szum, dziś tam

Spokojne morze, łódź i mewa.

Wzgórza to cienie, kształty cieni

Zmienne tak bardzo, płynne wszystko

Lądy jak mgła, jak dym, ognisko,

Jak obłok, co się w dal przeniesienia.

Czy Bóg z Naturą tak się spiera,

Że te koszmary śle nam senne?

Tak o gatunki dbają cenne,

Lecz nie o życie, co umiera.

Gdzie się muzyka zaczyna?

Gdzieś tam we mgle -

od chmur,

od gór,

od orlich piór,

od wiatru w skalnych kominach,

co cię do tańca rwie -

tam się zaczyna.

Natura nie jest świątynią, ale warsztatem, gdzie pracuje człowiek.

My, żyjący w mieście, już nie wiemy, jaką rozkosz i pełnię daje natura.

Preria jest jak morze: nie oddaje nikogo, kto ją poznał i polubił.

Ludzie myślą, że żyją bardziej intensywnie niż zwierzęta, niż rośliny, a tym bardziej – niż rzeczy. Rośliny śnią, że żyją bardziej intensywnie niż rzeczy. A rzeczy trwają, i to trwanie jest bardziej życiem niż cokolwiek innego.