Cytaty o ekologii
44 cytaty · 29 autorów
Cytaty
Codziennie nieustannie przekształcamy Ziemię […]. Zdążyliśmy już wykarczować, zabudować lub przekopać niewiarygodne siedemdziesiąt pięć procent stałej powierzchni Ziemi.
Osobiście za szczególnie atrakcyjną uważam sytuację pozbawioną wpływu człowieka, czyli taką, kiedy ani nie szkodzimy, ani też nie wspieramy zwierząt.
[...] natura może się odrodzić po naszych grzechach i [...] niszczenie środowiska nie musi być drogą jednokierunkową.
Kto podważa równowagę przyrody? Kto niszczy osłonę ozonową? Kto wyrzyna lasy? Kto mógłby zniszczyć całą planetę? Kto, jeśli nie my, dzięki technologii będącej wytworem naszych umysłów. Potencjał umysłowy sam w sobie nie jest niczym złym, ale w naszym wypadku przypomina ostry nóż w rękach dziecka. Nie jesteśmy jeszcze dostatecznie dojrzali, by właściwie posługiwać się naszymi umysłami.
s. 60
Uzależniliście świat od swoich opatentowanych ziaren i nasion, z przyjemnością wszystkich zniewoliliście, i teraz zdaliście sobie sprawę, że prowadzicie nas wszystkich do piekła.
s. 245
Ekosystem się rozleciał, kiedy człowiek pierwszy raz przepłynął morze. Kiedy pierwszy raz rozpaliliśmy ogień na rozległej afrykańskiej sawannie. Potem tylko przyspieszaliśmy to zjawisko.
s. 385
Na szczęście, ateiści tylko blefują. Postępowe, wyrzekające się Boga masy wcale nie grzeszą lodowatą logiką i chętnie ulegają wizji zagłady, co ciekawe, również zesłanej jako „kara” za złe zachowanie. (…) Czarne sutanny księży zastąpili białymi fartuchami laboratoryjnymi, dogmat powagą uniwersytetu, a grzechy freonem, plastikiem i dwutlenkiem węgla. Skradzioną Bogu Arkę Noego ponieść ma dziś efekt cieplarniany…
Chciwość toczy Afrykę jak nieuleczalna choroba. Całe stada słoni są masakrowane dla ich kłów. Nosorożców prawdopodobnie nie da się już uratować. A lampartowi trudno odzyskać własne królestwo.
Afryka (…) jest kryterium, na podstawie którego będziemy sądzeni. To najbardziej zagrożony kontynent. Jeśli nasza chciwość go zniszczy, wszyscy będziemy skazani na zagładę. Na niebezpieczeństwo narażone jest nie tylko życie poszczególnych dzikich zwierząt, istnieje wręcz groźba wyginięcia całych gatunków.
Środowisko naturalne ulega coraz większej degradacji (…). Nie będzie winogron ani wina.
Spójrzmy na siebie w lustrze. Nie ma wątpliwości, że w ciągu ostatnich tysiącleci dokonaliśmy ogromnego postępu. Latamy jak ptaki, pływamy pod wodą jak ryby, docieramy na Księżyc i wysyłamy sondy na Marsa. Jesteśmy teraz nawet zdolni do klonowania życia. A jednak mimo to nie jesteśmy w zgodzie ani z samymi sobą, ani ze światem wokół nas. Zdeptaliśmy Ziemię, skaziliśmy rzeki i jeziora, wycięliśmy całe połacie lasów i zmieniliśmy w piekło życie zwierząt, z wyjątkiem tych niewielu, które nazywamy przyjaciółmi i które rozpieszczamy dopóty, dopóki służą nam jako namiastka towarzystwa ludzi.
Człowiek powinien zostawiać za sobą wyłącznie ślady stóp i zabierać tylko wspomnienia.













